littlefishgordianknotÍ dag 18. apríl gevur danski bólkurin Littlefish, við føroyska trummaranum Fríða Øster, sína fyrstu fløgu út, á fløguni samstarvar bólkurin við m.o. Tim Christensen, ið bæði syngur, spælir við og hevur hjálpt við at leggja tónleikin til rættis.

Í Brunsj mánadagin ummælti eg hesa ordiligu rokkútgávuna, ið fekk 5 av 6 stjørnum.

Hoyr alt ummælið her

csm_oskrivad_bloed_1297a352abEitt heldur øðrvísið ummæli av fløguni “Óskrivað bløð”, ið er eitt savn av upptøkum, ið framleiðarin Búgvi Hanusarson hevur gjørt við nýggjum og óroyndum tónleikanøvnum.

Ístaðin fyri at ummæla fløguna og geva henni stjørnir verður hugt at styrkjunum hjá hesum ungu, og vit royna at geva teimum góð ráð á vegnum.

Eisini gera vit nakrar metingar av verkætlanini og førleikunnum hjá framleiðaranum at gera útgávur.

Hoyr ummælið her.

Heima aftur

In: Uncategorized

17 Apr 2014

20140417-200447.jpg

So vóru vit aftur í Føroyum, deiliga ferðin til Íslands við Norrönu er liðug og dreingirnir skulu nú til mammu sína.

Tað bleiv seint ígjár við góðum práti í Naust við áhugaverd og dámlig fólk.

Endin á túrinum, ein vakur túrur millum oyggjarnar henda vakra dagin, var vakur.

Alt í alt ein fín ferð, deiliga avslappandi og herligt.

20140416-161830.jpg

So situr man aftur umborð, vit hava havt ein framúr dag, aftaná morgunmatin fóru vit til Eskifjörð, hoyrdi frá øðrum ferðafólki, at har var ein svimjihylur við fleiri glíðibreytum, umframt, at koyritúrurin var sera vakur.

Eg kann bara geva teimum rætt, náttúran er ófatiliga vøkur her, nú kavin enn setur dám á landslagið.

20140416-161950.jpg

Svimjihylurin var fleiri klassar omanfyri tann á Egilstøðum og væl verdur at koyra teir eyka 40 minuttirnar fyri.

Har vóru 3 fínar glíðibreytir, harav tann størsta dekan ov stór og skjót til mín smakk, men dreingirnir dámdu væl, serliga Marius, sum fór 14 túrar í henni. Tummas er so varligur, so eg royndi at lokka hann í tað minstu breytina, so eydnaðist tað ikki.

Men vit fingu nakrar tímar at ganga í teimum ymsu temperaðu hylunum og pottunum. Eg slapp eisini ein lítlan túr í sauna.

Síðan ótu vit burgarar í Kaffihúsinum á Eskifirði. Ella tað gjørdu eg og Mikal. Tummas og Marius ótu pizza. Síðan gekk leiðin umborð aftur.

Vit fara úr Íslandi kl. 20 og koma á Havnina kl. 15 ímorgin. Um eina løtu er nátturði á skránni, deiliga buffetin lokkar.

Eg havi annars verið ein túr í Naust og lurta eftir Hans Andrias, hann hevur takla uppgávuna, at spæla fyri týskum pensjonistum væl. Men tá tey fóru í song í gjárkvøldið fingu vit lokka eitt Nirvanalag og eini tvey heimagjørd burturúr honum.

20140416-164937.jpg

Deiligt, at hava ein risastóran Mikal við, sum hevur eyguni eftir hinum, so eg sleppi ein túr í Naust.

20140416-091623.jpg

Nú havi eg seinastu dagarnar hugna mær við dreingjunum á familjucruise í Íslandi. Deiliga hugnaligur túrur, og eg havi róst Smyril Line fyri nógvar batar, men eitt er, sum er blivið nógv verri.

Man kann fanime ikki fáa ein ordiligan drekkamunn.

Eg havi brúk fyri minst einum krússi av te við mjólk í, fyri at byrja morgunin ordiligt. Men tað ber ikki til longur, te og kaffikannurnar, ið man fyrr fekk á borðið til morgunmatin, eru avloystar av einari ósjarmerandi automat, tað er sikkurt ok, tí vit fáa jú longu djús og vatn úr automatum. Trupulleikin er teir tøsuttu kopparnir, tað er ikki meira enn 2 ferðir upp í munnin, so man rennur í pendulfart millum automat og borðið. Nei, hatta er ein ommer.

Gev mær eitt krúss at skola morgungronina burt.

Joan Brogaard Sørensen liked this post

20140415-174832.jpg

Tann persónliga kontaktin, smílið, áhugin, ella skal man bara kallað tað tænasta.

Eftir deiligu morgunmatarbuffettina var eg á veg niðan gjøgnum trappurnar upp á kamarið. Eg stúrsaði við, tá ein vinarlig donsk rødd spurdi: “Var det en god morgenmad?”, hugdi upp og sá, at tað var tænarin, ið hevði tikið ímóti okkum, tá vit komu inn til buffettina. Vit møttust av tilvild í trappunum, og ístaðin fyri at lata sum einki, vísti hann áhuga.

Jú takk, tað smakkaði væl, fekk eg framúr mær, og fór víðari við einum smíli. Eg havi ofta ferðast við Norrønu, men ongantíð hevur tænastan verið betur enn hesaferð.

Tá sonurin misti jogurti á gólvið í tí hann skuldi rætta smílandi tænarinduni (ella hvussu tað eitur, tá ein tænari er kvinna) sín skitna tallerk, so var viðmerkingin beinanvegin, at tað bilti einki.

Tá ein annar sonur eitt sindur seinni hevði stoytt Fanta inni í spælirúminum, har man ikki hevur loyvi at hava mat og drikkivørður við sær, so var eingin moralprædika, bara eitt smíl meðan vinarliga daman grulvaði inn at turka upp.

Eg veit bara, at hetta er tílíkt, ið fær meg at kenna meg vælkomnan. Tað virkar sum hesi starvsfólkini tíma at arbeiða her, nei, tað virkar faktiskt, sum tey dáma at arbeiða her.

Annars hava vit verið á Egilstøðum í dag, høvdu frætt, at har var ein svimjihylur. Well ikki heimsins størsti svimjihylur. Sirka uppá stødd við tann gamla í Gundadali, og júst sum hann, var hesin uttandurða. Tað bilti tó ikki, tí har var ein rutsjibani, so tað sá gott út.

Vit brúsaðu okkum og runnu út móti rutsjibananum, men ólukkutíð, banin var “Lokaður”, eitt skelti hekk fyri trappurnar, og forðaði okkum at fara upp, ivaleyst skilagott, tí hylurin undir rutsjibananum var hálvtómur og vatnið í honum sá ikki tespiligt út.

Well, vit fingu tó hálvan annan tíma at ganga við at sita í heitum potti, boblubað og annars við at spæla við bóltar í barnaendaum av svimjihylinum. Bert Mikal var so aktivur, at hann tók nakrar longdir eisini.

20140415-174932.jpg

Vit ótu døgurða á Subway, og keyptu páskaregg í Bónus, umframt teir obligatorisku mini doughnutsarnar, ið eg altíð keypi, tá eg eri í Íslandi. (smakka himmalskt).

Men annars eru Egilstaðir ein heilt ófatiliga óáhugaverdur býur. Har er sku meira aktion í Skálavík. Men vit funnu tó eitt ellisheim fyri bilar, ið eg líka mátti taka ein mynd av, her:

20140415-175214.jpg

Vit koyrdu síðan ein biltúr, stuttligt at síggja kavakløddu fjøllini og landslagið, ið er so hvítt, at tað næstan skerð í eyguni.

Um eina løtu letur buffettin upp, so er nátturði á skránni, tað verður uttan iva gott, mungi longu eftir hasum sterkt kryddaðu búffunum, ið eg smakkaði í gjár.

Vónandi stendur væl til har heima.

20140415-175335.jpg

20140414-214051.jpg

So er fyrsti dagurin við at vera runnin her umborð á Norrönu. Dreingirnir eru farnir í kamarið, at finna sær iPaddarnar fram og vónandi skjótt sovna.

Deiligur dagur í síni heild. Innhegnaði fótbóltsvøllurin á dekki 8 er eitt hitt hjá Mikal, sum brúkti fyrstu tímarnar umborð á vøllinum. Hinir báðir yngru fóru í biograf til Frozen, meðan eg tókst við tað, ið mær dámar best, at sussa við fólk.

20140414-213954.jpg

Túrurin norður millum oyggjarnar var á nógvan hátt magiskur. Vit búgva í einum fantastiskum landi. Serliga ein góðveðursdag sum hendan.

20140414-214353.jpg

Vit ótu nátturða í Norrönu Buffettini, nógvur góður matur við denti lagdum á mat úr havinum, gott at síggja, at Smyril Line er tilvita um, at ferðafólk, ið koma hendan vegin vilja hava okkurt autentiskt. Her er gott umborð, sera vinalig starvsfólk og hugnaligt.

Í morgin kl. 9 leggja vit at í Íslandi, tá fara vit ein biltúr, at finna ein svimjihyl.

DynulyftanFøroyar eru eitt alt ov lítið land til at geva løgregluni so víðfevndar heimildir, sum avlurtingarpakkin gevur. Hetta er og verður dýnulyftan. Lat meg forklára hví.

 

Eg tosaði við eina góða vinkonu nú ein dagin, hon helt, at tað var fínasta slag at fáa handan avlurtingarpakkan, tí um man einki hevði at goyma, so var einki at ræðast. Hetta er umleið sami boðskapur, sum Elsebeth Mercedis í øði royndi at brøla út í Løgtinginum.

Kaj Leo hevur eisini roynt at prædika boðskapin, um at tað bara eru kriminell, sera kriminell fólk, ið vera rakt av hesum pakkanum. Well, Kaj Leo, Elsebeth og vinkonan, tað er tað so slett og aldeilis ikki.

Hvussu langt síðan er tað, at tú hevði eina persónliga samrøðu við onkran, ið tú veruliga ikki vil, at nakar annar skal hoyra. Fyri mítt viðkomandi var tað mikudagin, ein góð og long samrøða við ein góðan vin, um tað, ið fyllur hjarta. Her vóru konufólk, børnini, arbeiði, vinir og trupulleikar hjá mær og honum á lofti. Nógv av hesum skal eingin annar sleppa at hoyra. Tit hava ivaleyst sjálvi havt líknandi samrøður.

Men so siga Elsebeth og Kaj Leo, at um eg ikki eri undir illgruna fyri ógvisligan kriminalitet, so eri eg ikki í vanda. Tí so hava tey ikki atgongd til mínar telefonsamrøður.

Well, hetta er svartasta lygn!

Eina telefonsamrøða er millum tveir partar, og bert ein av pørtunum nýtist at vera undir illgruna fyri kriminalitet, fyri at tey skulu sleppa at lurta.

Sostatt kann eg risikera, at mínar djúpastu kenslur verða eftirlurtaðar av løgreglumonnum, ið eg kenni og møti til dagligt. Ikki tí eg eri undir illgruna, men tí eg ringi til ein vinmann, ið er undir illgruna fyri kriminalitet. Hetta hóast eg eri púra ósekur, og hóast vinmaðurin eisini er ósekur, men undir illgruna.

ST hevur mett hesa lógina ov víðfevnda, og víst á, at hon ikki er í trá við mannarættindi. Men her velur Elsebeth Mercedis so at gera sína egnu definitión av, hvat mannarættindi eru:

”tit tosa um mannarættindini, men eg haldi tað er mannarættindi at hava tað trygt og fyribyrgja kriminaliteti”

Jú vit kunnu øll vera samd um, at vit eiga at fyribyrgja kriminaliteti, men hvussu nógv vilja vit lata av okkara rættindum, fyri at man møguliga klárar at avdúka onkran kriminellan?

Hetta málið er sera prinsipielt, og m.a. loyvir tað løgmanni at seta eina kunngerð í verk, um at alt okkara telesamskifti skal goymast í t.d. eitt ár, so farast kann afturumaftur og lurta at tí.

Elsebeth Mercedis brølaði ferð eftir ferð í tinginum, at tingið ikki við hesari lóggávu gav hesa heimild, men tað passar ikki, tað er bara Mercedis, ið ikki skilur orðið heimild.

Ein tílík loggning, sum tey nevna hetta, flytur markið fyri okkara privatlívi, okkara samrøður við vinir, familju, konur, børn, elskarar, elskarindur, prestar, sakførar, sálarfrøðingar og fíggindar eru ikki longur millum okkum og tey, tær eru millum okkum og tey og samfelagið. Til einhvørja tíð, kann løgreglan, fáa atgongd til alt hetta tilfar, og vil ein hackari sleppa framat tí, so ger hann eisini tað.

Kritikarar av uppskotinum vísa eisini á, at enn eru ikki nevniverd dømi um, at hendan avlurting hevur havt konkret úrslit við sær, ið man ikki kundi fingið á annan hátt. Ístaðin er talan um, at vit brúka nógvar pengar, ið kundu verið brúktir nógv betur og at vit geva rættin til okkara privatlív frá okkum.

sunnudagsbitin

 Eg haldi, at Jon er so stuttligur, og elski at sleppa at deila hann við tykkum. Hetta er sunnudagsbitin hesaferð. Hygg og flenn, um tú tímur.


Onkuntíð dettur man um okkurt á alnetinum, ið sigur yeah! Sumt er somikið gott, at tað er vert at deila við tykkum. Hetta eru sunnudagsbitar.

hallurjoensenwithstarsandlegendsHerfyri slapp eg at ummæla nýggjastu fløguna hjá Halli Joensen “With Stars & Legends”. Hetta er ein útgáva, har Hallur syngur saman við ymiskum kendum og góðum sangarum úr fyrst og fremst USA.

Hetta er ein serstakliga góð útgáva við sterkum løgum og væl framleidd, spæld og sungin, Jákup Zachariassen stendur fyri lagaskrivingini á fleiri av løgunum, og tey eru á sera høgum støði. Fløgan fekk 5 av 6 stjørnum.

 

Hoyr ummælið av fløguni her

Um hesa síðu

Hetta er heimasíðan hjá Niels Una Dam, her vera ummæli og annar tekstur hjá mær at finna. Hetta er ikki ein tíðindasíða, so dagføringin verður ivaleyst so sum so