Luksusproblem ella eingin trupulleiki?

Í dag velur Tjóðveldi nýtt forfólk, bæði sum limur í flokkinum í nógv ár, og sum feminist kann eg ikki annað enn fegnast um, at flokkurin nú sum annar flokkur á tingi fer at fáa eina forkvinnu. Eg fegnist sanniliga eisini sum formaður í Demokratia, men henda hugleiðing er latin í mín Tjóðveldihatt. 

Tvær dugnaligar og royndar kvinnur, ið báðar fleiri ferðir hava fingið mín kross, eru boðini, og talan er veruliga um tvey sera góð boð, og ja, í mínari metan tey bæði bestu boðini, ið vit hava.

Hetta eru tvær kvinnur, ið hava virðing millum sínar starvsfelagar, og sum eisini hava virðing fyri hvør aðrari. 

Tær eru somuleiðis báðar somikið sterkar og kjølfestar í Tjóðveldishugsjónini, at tær fara at stuðla hinari 100%, so skjótt valið er av. Kanska er hetta í eiti eitt stríðsval, men hesar stríðast lið um lið fyri føroyskum fullveldi. 

Bert onnur verður forkvinna, og hóast eg fleiri ferðir havi havt atkvøðurætt til floksting, ja, enntá so seint sum seinasta regluliga floksting, so verði eg ikki á Hotel Føroyum í dag.

Nú sonurin heldur 30 ára føðingardag eri eg á flatlondum. Tað er tó ikki sørt, at eg hevði følt, tað sum eitt luksusproblem, at skula valt millum tvær so dugnaligar kvinnur.

Men hetta luksusproblemið er bara gott, tað er eingin trupuleiki. Heldur er tað sunt, at tað er flokstingið, ið skal velja, at tað ikki verður valt fyri okkum frammanundan, men heldur tað umboðandi demokratiið í økisfeløgum, Unga Tjóðveldi, floksstjórn og tingmanning, ið sleppur at atkvøða.

Gott val tit báðar, gott val Tjóðveldi!