Simon Kvamm á Planet Awards: Føroyar er sum narkotika – og eg havi brúk fyri at fáa Føroyar í æðrarnar

Nephew sangarin Simon Kvamm verður við á Planet Awards, har hann skal handa eina av virðislønunum. Hann gleðist um høvið at sleppa aftur til Føroyar, ið hann hevur fingið, nú Nephew eru í uppskoti til planetina fyri besta útlendska.

 

Planet Awards

 

Kendasti maður í Danmark við genum úr Gøtu Simon Kvamm sigur, at Føroyar er eitt fantatiskt stað. Hann gleðir seg nógv til aftur at sleppa at seta seg niður og hyggja út yvir Tórshavn, at uppliva føroysku náttúruna hesa ársins tíð og at hitta alt vinfólkið og skyldfólkið aftur.

 

Hann greiðir frá, at Føroyar veruliga er fari undir húðina á honum. “Føroyar er sum narkotika, og eg havi brúk fyri at fáa Føroyar í æðrarnar aftur”, sigur hann. Tí er hann so øgiliga glaður um henda møguleikan.”Tí annars hevði eg noyðst at tikið ein kold tyrker, fyri at halda okkum til narkotermonologiðina”, sigur hann. “Bæði eg og daman hjá mær gjørdust heilt bitin av Føroyum.”

 

nud: Hvussu var uppliviningin at spæla á G! í summar?

Simon: Upplivingin í summar var heilt fantastisk. Vit vóru har í eina heila viku og upplivdu ótrúliga nógv stuttligt. Hetta var fyrstu ferð í eitt ár , at vit vóru saman sum ein bólkur uttan at arbeiða, uttan gera samrøður við miðlar, uttan spæla ella annað tílíkt. Hetta var júst eitt ár eftir, at fløgan USA/DSB kom út, og vit høvdu verið seg nógv upptiknir hetta árið. Tí var tað ein ótrúliga góð tíð fyri bólkin. Føroyar fór undir húðina á okkum øllum. Tað gjørdist ein ordiliga feit vika.

Sjálv konsertin var eisini heilt serlig. Vit høvdu alla vikuna gingið og skeitt oman á sandin, sum gjørdist størri og minni alla tíðina. Vit hugsaðu okkara, um hvussu tað fór at enda við konsertini. So frættu vit, at flóð fór at vera, meðan konserin var. Men G! fólkini tey tóku ikki hetta so tungt. Tey høvdu ein sovorðnan herligan afturlenaðan hugburð, sum vit sóu hjá nógvum føroyingum. Tey gjørdu ikki mætari enn, at tey ringdu eftir einum sandbáti, sum kom og legði eina last av sandi. Tað var herligt.

Føroyingar eru rættiliga ymiskir frá danum. Men alíkavæl eisni eitt sindur líkir. Tað er t.d. deiligt, at man dugir at práta sama mál.

Vit høvdu onga hóming av hvussu vit fóru at verða móttiknir á pallinum, men tað gjørdist ein stór uppliving. Kanska serliga fyri meg. Hóast eg ikki dugi føroyskt, so er abbi mín úr Gøtu, og eg kenni, at Føroyar er ein stórur partur av mær. Tí byrjaði eg konsertina við at siga okkurt á føroyskum, sum eg hevði lært meg til hetta kvøldið. Tað var heilt fantastiskt at tosa føroyskt í eina mikrofon framman fyri so nógvum túsund menniskjum.

Tá vit so byrjaðu at spæla og móttøkan var so góð sum hon var. Tá gjørdist løtan ordiliga gandakend. Hatta gjørdist stutt sagt ein heilt serlig uppliving í okkara lívi, sum hevur sett seg djúpt í okkara hjørtu.

 

Tit hava spælt í G! skjúrtum á tykkara konsertferð í Týsklandi, hvussu ber tað til?

Tað er fyrst og fremst tí, at talan er um nakrar feitar skjúrtir, men eisini tí tær hava eitt kensluligt virði fyri okkum. Vit hava nú ikki bara spælt í Týsklandi í teimum, vit hava faktiskt spælt næstan allar konsertir síðan vit spældu á G! í teimum.Tær eru vorðnar eitt slag av góðum uniformi. Tað er greitt, at tað fara tær ikki at halda áfram við at vera, tí so regluligir eru vit ikki. Men tað hevur kenst rætt higartil.

Trummuleikarin hjá okkum misti sína, og tað var eitt øgiligt baks at fáa fatur í eini nýggjari, tí tær vóru útseldar. Men ein av fyriskiparunum gav honum sína.

 

Nú verður føroyskur tónleikur heiðraður á Planet Awards, kennur tú nakað til føroyskan tónleik?

Tíanverri lá ikki serliga væl fyri at hoyra nakað serligt í summar. Men eg hoyrdi 200, teir dámdi okkum øgiliga væl. Tað var eisini orsøkin til, at vit bjóðaðu teimum við á pallin. Eg fekk eisini fløguna hjá Makrel, sum eg havi lurtað eitt sindur eftir. Harafturat havi eg luttikið á einum tiltakið í Danmark saman við Teitur í heyst. Eg kendi hann slettis ikki áðrenn, men tað, sum hann gjørdi, riggaði væl. Hann syngur fantastiska væl, hevur eina góða rødd. Tað virkar uppiborið, at hann er í uppskoti til planetina sum besti sangari.

 

200 vóru á palli við tykkum á G!, kann tað hugsast, at tit aftur fara at gera okkurt saman?

Ja, tað kann væl hugsast, vit høvdu eina skumla ætlan um at virka sum Musclemankór hjá teimum í Vega í August. Men tað lá tíanverri ikki fyri. Men eg hevði hildið tað verið sera stuttligt at verið Musclemankór onkuntíð. Ella kanska at vit spæla onkra konsert saman.

 

Nephew hevur fingið eitt ótal at heiðurslønum í Danmark, og á MTV European Music Awards vóru tit í uppskoti til ársins danska bólk. Hava tit nakrantíð verið í uppskoti til besta útlendska bólk?

Nei, tað hava vit ongantíð roynt áður – Tað er øgiliga stórt. Vit taka tílíkt sum eitt stórt herðaklapp. Tá vit fara á pallin, so eru vit har fyri at samskifta við áskoðaran, og tílíkar heiðurslønir eru eitt slag av aftursvari til okkara. Vit seta stóran prís uppá tað. Tí tílíkt vísir, at vit hava rakt okkurt, tað verið seg í áskoðaranum ella í einari dómsnevnd. Tað er sku’ feitt.

Man kann ikki brúka tað til nakað listarligt. Eg meini so við, um vit vinna ella tapa eina virðisløn, so verða sangirnir hvørki betur ella verri. Men heiðurslønin er eitt aftursvar, og tað vermir sjálvandi. Vit eru so í øllum førum ikki ein av hesum bólkunum, sum sigur: Vit vilja ikki hava nakra heiðurslønir….. Okkum dáma tær væl, og vilja fegin hava tær. Tær eru eisini fínar at seta oman á bunkarnar av pappíri á skrivaraborðinum, so pappíri ikki fýkur um alt húsið.

Annars er tað nokkso stuttligt at vera í uppskoti saman við Madonnu og Green Day, tað er bara í Føroyum, at tað ber til. Hatta er eitt gandakent land.

 

Hesuferð kemur tú til Føroyar at handa eina heiðursløn, men hvussu verður við Nephew, koma tit aftur til Føroyar at spæla?

Ja, tað kann eg lova tykkum, at vit koma. Tað verður ivaleyst ikki í ár. Í løtuni skriva vit eina nýggja fløgu. Eg havi fingist burturav við hetta seinastu mánaðarnar. Síðan taka vit hana upp, og tá fløgan er útkomin er konsertferð í Danmark á skránni. Men aftan á, at konsertferðin er av, so fara vit aftur til Føroyar.

 

Um Claiborne

Claiborne gevur í hesum døgum fløguna Head High EP út á TUTL. Kvartettin av tveimum dønum og tveimum føroyingum, sigur at vónirnar eru at sleppa til Føroyar at spæla. Vónandi longu í summar.

 

Brøðurnir Remi (sang og klaver) og Rúni Thomsen (gittar) hava spælt í bólki saman við dønunum Kenneth Gøtsche (trummir) og Rune Andersen (bass og kór) síðan miðskeiðis í nítiárunum. Bólkurin hevur flutt seg nógv tónlistarliga hesi árini. Bólkurin eitur í dag Claiborne.

 

Egin meldiøsur poppmálmur

Claiborne spælir eitt slag av rættiliga melidiøsum rokki, poppi ella málmi. Tú hoyrir bólkar sum Paradise Lost, Tim Christensen og System Of A Down aftur í tónleikinum.Samstundis dregur klaver spæli hjá Remi tankarnar til klassiska málmsbólkin Savatage.  Í stuttum kann tónleikurin sigast at vera okkurt slag av málmi, settur út og spældur, sum um tað var poppur – ein stuttlig og egin blanding.

 

Head High EP

Bólkurin hevur gjørt eina EP við fimm løgum., ið eitur Head High. Hon verður í hesum døgum útgivin í Føroyum av TUTL. Fløgan fæst eisini til keyps á heimasíðuni hjá bólkinum www.claiborne.dk.

Rúni og Remi hava búð í Danmark, síðan Remi var smádrongur og Rúni ungur tannáringur. Tí hevur eisini størsti partur av tónleikalívinum hjá teimum báðum verið í Danmark. Men Rúni var ein virkin viðleikari í menningini av føroyska tungmálmspallinum fyrst í 90’árunum.

 

Settu fingramerkið á føroyska tónleikapallin

Hann spældi gittar og sang í bólkinum Epitaph, ið m.a. hevði eina minniliga framførslu í tónleikakapping í Sjónleikarhúsinum í 1993. Í Epitaph spældu fleiri tónleikarar, ið eru vorðnir kendir í øðrum bólkum seinni. M.a. Jákup Pauli Gaard Olsen úr Hatespeech, ið spældi gittar, og Hanus Midjord úr Oblivion, ið spældi bass.

Størsta framførslan hjá Remi á føroyska tónleikapallinum var á eini Ólavsøkukonsert , tá hann avloysti sum bassleikari í Hatespeech.

 

Spældi við ungum makrelum

Remi búi miðskeiðis í 90’árunum í Føroyum eitt ár. Tá spældi hann í bólkinum Mind, saman við Rasmusi Rasmussen, Rólant av Reyni, Sveini Gaard Olsen og Jens Virgari Jakobsen. Hesin bólkur varð eftir nakrar útskiftingar í manningini til Happy? og broytti síðan navn til Makrel. Men tá var Remi langt síðan fluttur til Danmarkar aftur.

 

Danskur málmur

Upprunin til Claiborne liggur í bólkinum Epitome. Rúni greiðir frá: “Tá eg flutti niður, byrjaði eg at spæla í Epitome, sum sangari og solo-gittaristur. Remi kom við í bólkin sum bassleikari nøkur ár eftir hetta.” Epitome spældi harðan tung- ella deyðsmálm, og var ein virkin bólkur í náttarlívinum í Keypmannahavn. Í 1995 vann bólkurin kappingina Rock Træf.

Í 1996 gjørdist Remi sangari, og Rúni fekk nýtt alla sína orku til leiklutin sum gittarleikari. Í 1998 gav Epitome einastu útgávuna út, fløguna Promotion #1. Rúni sigur, at bólkurin seldi eini 200 eintøk í Føroyum.

 

Fóru hvør til sítt

Eftir 5 ár gavst Epitome, stutt fyri aldarskiftið. Remi og Rune vildi heldur arbeiða tónleiki á teldu, meðan Rúni og Kenneth fóru upp í bólkin Korn Jam, har Jákup Pauli Gaard eitt tíðarskeið var sangari. Kenneth og Rúni spæla enn við Korn Jam, ið bert spælir løg hjá amerikanska rokkbólkinum Korn.

 

Vilja sleppa til Føroyar

Fyri nøkrum árum síðan fann bólkurin saman aftur undir navninum Claiborne, og hevur síðan tá spælt løg, ið Remi og Rune hava skrivað. Í summar skal bólkurin spæla á Samsøfestivalinum, men Rúni leggur heldur ikki skjól á at bólkurin hevur sett seg í samband við føroysku festivalirnar í vón um at sleppa heim til Føroyar at spæla. Enn er tó einki konkret komið í lag á hesum øki, sigur Rúni. Men sigur, at vónirnar ikki eru heilt so ringar, fyri at okkurt kemur í lag.

 

 

Vistu at møguleiki var fyri einum sigri

Nephew vann planetina sum besta útlendska navn, frammanundan hevur Nephew vunnið hópin av heiðurslønum, men ongantíð í útlandinum. Vit hava prátað við sangaran Simon og trummuleikaran Søren

 

Planet Awards

Bólkurin Nephew vann planetina sum besti útlendski bólkur. Sangarin Simon Kvamm var í Føroyum og tók í móti heiðurslønini. Hann segði seg vera sera glaðan um hetta herðaklapp og helt fyri, at Føroyar var tað einasta landið í heiminum, har hetta kundi henda. At hugsa sær, at Nephew vunnu á bólkum sum Green Day og solistum sum James Blunt og Madonnu.

 

Vit ringdu somuleiðis til trummuleikaran Søren Arnholt, fyri at práta um, hvussu hinir limirnir í bólkinum, ið ikki hava familju úr Føroyum, hugsaðu um hesa heiðursløn, og um nær hann fekk boðini. Søren greiðir frá, at sunnumorgunin kl. 5.15 fekk hann eini sms-boð frá Simon. Hann raknaði við og hoyrdi tey og hugsaði, at hetta var nokk frá Simon. Men fór ikki upp at hyggja at teimum. Tað var tó stuttligt at vakna sunnumorgunin og lesa boðini. Hann sigur, at hann altíð er glaður, tá Nephew vinnur heiðurslønir. Tær eru herðaklapp, og tí gerst man glaður. Hesuferð vóru hini, ið vóru í uppskoti rættiliga óvanligt selskap. Í Danmark hevur bólkurin ongantíð verið í uppskoti saman við Madonnu, Green Day og James Blunt, og tað er tí stuttligt at vinna á teimum. Hetta er deiligt at fáa, nú bólkurin arbeiðir við eini nýggjari útgávu.

 

Søren sigur, at hann hevur havt eina góða kenslu um hesa heiðurslønina alla tíðina. Móttøkan í Føroyum var heilt fantastisk. Eisini hevur bólkurin fingið hópin av vinarligum mailum úr Føroyum, teir hava eisini sæð, at fløgan hevur ligið leingi á sølulistanum í Føroyum, umframt at teir hava havt fleiri løg á 15 teimum bestu. Tí var Søren greiður yvir, at teir høvdu møguleika at vinna.

 

Søren greiður frá, at ferðin í Føroyum í summar var frálík, bæði fyri bólkin, men eisini fyri hann, konuna og sonin. Tí gleðir hann seg til at sleppa aftur til Føroyar. Tað gera vit øll sigur hann.

 

Søren hevur ikki sæð planetina enn, Simon hevur hana, men tekur hana við til venjing í komandi viku, hann hevur hoyrt, at hon er heilt serlig, og heldur tað vera nokkso stuttligt, at lítlibeiggi hjá bassleikaranum í 200 hevur gjørt planetina. 200 vóru á pallinum, tá Nephew spældu á G!.

Carpark North koma aftur til Føroyar

Eitt av størstu nøvnunum í donskum tónleiki í løtuni Carpark North koma til Føroyar. Hetta er fyrsta festivalnavnið, ið er alment í tónleikaárinum 2006. Í teldubrævið við nýggjársheilsan til føroyingar skrivar sangarin Lau: “Vit gleða okkum longu til í summar, tá vit enn einaferð koma til Føroyar, har vit skulu vitja ein av tykkara festivalum.”

 

Í heyst spældu Carpark North tvær sera væleyðnaðar konsertir í Fuglafirði. Fyrra konsertin við bólkinum var fullkomiliga útseld, og salurin í Mentanarhúsinum kókaði. Tí varð skipað fyri eini eykakonsert. Henda gjørdist meira intim, einans 50 áhoyrarar vóru sunnukvøldið, og hetta dugdi bólkurin væl at brúka til at skapa ein annan nærleika.

 

Men nú fáa føroyingar høvi at hoyra bólkin aftur, enn er ikki greitt hvønn festival talan er um, men vit arbeiða við at kanna málið.

 

Í samrøðu við Sosialin aftan á konsertirnar í heyst søgdu limirnir í Carpark North, at teir vildu sleppa aftur til Føroyar, tí upplivingin hevur verið so jalig.

 

“Det var helt vildt fedt”, segði sangarin Lau. Hann greiddi frá, at undan konsertina kendu teir í bólkinum so at siga onki til Føroyar, og høvdu teir tískil onga hóming av, hvussu teir fóru at blíva móttiknir av føroyingum. Men teir vórðu ovfarnir av teimum lívligu áhoyrarunum, sum veruliga góvu teimum eitt minnið fyri lívið.”

 

Nú fáa teir hetta høvið.

Ein vælsmurd royal rokkmaskina

The Royal HighnessDonsku The Royal Highness vístu, hvussu man spælir eina rokkkonsert, tá teir buldraðu og brakaðu í Kagganum. The Dreams hava enn okkurt at læra, tí upphitingin fekk høvuðsnavnið at blikna.

 

Rættiligt rok stóðst av konsertini hjá Páll Finnur Páll ,The Dreams og The Royal Highness í Kambsdali seinasta leygarkvøld, og tí hevur tíðindaflutningurin um hesa konsert mest verið merktur av hesum roki. Men hetta var bert ein av trimum konsertum, ið The Dreams og The Royal Highness spældu farna vikuskiftið. Hóskvøldið var konsert í Kagganum, og Sosialurin var á staðnum.

 

Fitt av fólki
Rættiliga fitt av fólki hevði leitað sær í Kaggan at lurta eftir The Dreams og The Royal Highness, á fyrstu konsertina teirra tónleika rundferð. Tey, ið komu nóg tíðliga fingu eina herliga rokkuppliving. Tí The Royal Highness spældu feitan pumpandi rokktónleik, soleiðis sum sovorðin skal spælast.

 

Danski Chris Cornell
Bólkurin er vælsignaður við sterkum kortum á øllum hondum, trummir og bassur svinga væl saman og eru hvør sær eisini frálík, gittarleikarin er framúr, og tað er gittarleikandi sangarin eisini. Røddin ljóðar tætt við Chris Cornell uttan at herma, og tað er ikki eiti á skoðsmál at fáa.

 

Ein rokksuppa
Lagskrivingina meistra The Royal Highness eisini. Løgini eru rokkløg, við eyðsýndum rótum í 70’árunum og 90’árunum, bæði úr rokki, punki og grungi. Tilsamans verður hetta eitt slag av modernaðum rokk’n’roll, ið luktar av motorsúkklum og USA. Av og á fóru tankarnir til Black Rebel Motorcycle Club, av og á til Stone Temple Pilots, av og á til  Motorhead og av og á til Audioslave, tó hugasði eg eisini um bólkar sum Queens of The Stone Age, D:A:D, Soundgarden og Mötley Crüe. Men eingin av hesum samanberingum var nøktandi, hetta var heldur ein suppa av øllum hesum.

 

Norskur punkari
Bólkurin hevur júst fingið nýggjan gittarleikara  norska Fridthjoff, ið er komin úr norska punkbólkin Span, ið júst eru givnir at spæla. Hetta hevur eftir øllum at døma givið bólkinum nógv, tí teir ljóðaðu nógv meira egnir á konsertini, enn á demofløguni, ið eg fekk stungið í hendurnar aftan á konsertina. Fløgan ljóðar í nógv hægri mun av Audioslave enn konsertin.

 

Ein livandi eind
Eg varð tikin av bóli av tónleikinum, tað kendist, sum orkestrið var ein samansjóða livandi eind, ið buldraði og brakaði frameftir. Her var talan um fokkjúattitúdu, sum sparkaði reyv. Fyrsti partur av konsertini  var øgiliga gjøgnumførdur og hekk væl saman. Serliga í oyrafallandi var lagið “Get up Now”, ið veruliga fangaði við sínum ræðuliga ógvisliga ljóði og fangandi niðurlagi.

 

Í seinnu helvt av konsertini kom okkurt av “eldru” løgunum hjá bólkinum, ið einans hevur eitt ár á baki- Eitt av eldru løgunum var “Not Gonna Beg”, ið ikki var heilt á støði við fyrra part av konsertini, men hetta vísti breiddina í bólkinum, og vísti eitt sindur um hvar teir koma frá.

 

Illa løgd skrá
Tíanverri fyri konsertina spældu The Royal Highness áðrenn The Dreams. Tí sjálvt um The Dreams bæði vóru stuttligir og góðir, og spældu fleiri heilt góð løg, so var ringt ikki at samanbera teir við vælsmurdu rokkmaskinuna í The Royal Highness. The Dreams spældu bara als ikki líka væl sum upphitingin. Hetta hoyrdist alt ov týðiligt. Tí hóast The Dreams larma illa, var als ikki talan um sama intensa ljóðmúr sum hjá The Royal Highness.

 

Punk summar
Teir løgdu fyri við Bryan Adams lagnum “Summer of 69”, sjálvandi í eini punk versión. Hetta gjørdist eitt sindur pínligt á onkran hátt. Sjálvandi er tað meint í skemti, og átti at verið eitt sindur stuttligt, men tað var tað ikki, og tað var týðiligt at fólk ikki heilt vistu, hvussu tey skuldu taka hetta.

 

Einastandandi Beautiful
Betur gekk við tulkingini av “Sick & Tired” hjá Anastaciu, sum altíð er eitt hæddarpunkt á The Dreams konsertum. Besta lagið hjá teimum var “Beautiful”, sum er eitt einastandandi lag. Sum heild riggar sangarin øgiliga væl, røddin hevur akkurát tað, ið skal til í popppunki, og hetta kom serliga til sjóndar í lagnum “Unhappy Wandering”. 15 tær bestu lagið “I’ll be there” fekk hararfturímóti ongantíð veruliga luft undir veingirnar.

 

Øgiliga gjøgnumført
The Dreams eru ein øgiliga gjøgnumførdur bólkur. Útstráling og fokkjúattitúda hava teir í ríkum mátum. Teir skriva frálík løg. Hetta er eitt konsept sum heldur væl, men samanspæli kundi verið betur. Tí er at vóna, at bólkurin venur hart, áðrenn hann skal spæla á sýnisgluggakonsertini, ið MTV skipar fyri í London í januar. Tí við hørðum arbeiði ber til hjá teimum at koma langt.

Tað verður svakliga gott!

Leygarkvøldið vitjar ein av best dámdu donsku tónleikabólkunum seinastu árini í Mentanarhúsinum í Fuglafirði, Carpark North hava í ár hittað stórt í Danmark við lagnum “Human” av aðru fløguni hjá bólkinum “All things to all people”.

Eg vitjaði Carpark North í venjingarhølinum.
Eg vitjaði Carpark North í venjingarhølinum.

Talan er um rokkkendan elektroniskan popp, ella við øðrum orðum sera forkunnugan tónleik í  Føroyskum høpi. Men við teimum smittandi niðurløgunum, er tónleikurin av eini sovorðnari góðsku, at sjálvt tey mest stirvnu mugu nikka við.

Nýggja fløgan ”All things to all people” tekur táttin upp eftir fyrru fløguni, og er uppaftur betri enn tann fyrra. Serliga fyrsta stakfløgan ”Human” er framúr, hon rokkar fullkomiliga.

 

Tekur ímóti mær

Í bilinum á veg út í venjingahølið hjá Carpark North, spælir útvarpsrásin P3 enn einaferð hittið ”Human”. Fryntligi sangarin Lau tekur í móti mær, tá eg koyri inn í garðin uttan fyri venjingarhølið. Eg nevni fyri honum, at eg júst havi hoyrt ”Human” í útvarpinum. Hann smílist, og sigur eitt sindur bandittasliga, at hann ikki veit, hvussu nógvan pening plátufelagið mann hava goldið Danmarks Radio fyri at spæla hann.

 

Vildi verið í salinum

Í venjingarhølinum, ið eru á stødd við eini miðal hús, standa hinir limirnir í bólkinum og forrita á eini teldu. Hetta er partur av venjingini, sigur Lau. Hann greiðir frá, at teir allatíðina royna at gera framførsluna betri. Akkurát nú arbeiða teir við at gera ein intro til konsertferðina, ið byrjar í Føroyum. Tankin er, at fáa fólk at vera vill, longu tá bólkurin fer undir fyrsta lagið.

Her er ikki bara talan um at gera eina intro, men um at skapa eina heildarframførslu. Teir hava arbeitt nógv við hesum. Lau ivast ikki í, at tað verður svakliga gott og sigur, at hann hevði ynskt at sloppið at staðið í salinum og hugt eftir framførsluni.

Tað skínir eitt sindur í gjøgnum, at maðurin er fyrst í tjúgunum, hann er so livandi og ivrigur at fortelja um sína list, og hann meinar tað ordiliga nógv. Sera frískligt og sera erligt.

Allastaðni í venjingarhølinum standa ljómborð, forsterkarar, trummusett og ymiskir gittarar, hetta er eitt ordiliga stuttligt spælipláss, og teir tykjast at trívast her.

 

Mest spælda lag í 2003

Tað var lagið ”Transparent and glasslike”, ið smitaði Carpark North upp á toppin á donsku hittlistunum, og hjálpti við at selja ikki færri enn 46.000 eintøk av fyrstu fløguni. Lagið var mest spælda lag í donskum útvarpi í 2003, og lá í vikuvís ovast á Tjecklistanum, ið er danska útgávan av 15 teimum bestu.

 

Carpark North sannførdu í Týsklandi

Í síðstu viku vóru Carpark North ein av bólkunum, sum danski tónleikaídnaðurin bjóðaði fram, á stóru Poppkomm messuni í Berlin. Hetta varð gjørt við eini útseldari konsert á spælistaðnum Postbahnhof. Sambært Gaffa var framførslan hjá Carpark North framúr.

Lau sigur, at hann fekk eina kenslu av, at tað gongur væl í Týsklandi. Tvey útgávufeløg hava bjóðað um kapp fyri at sleppa at geva ”All things to all people” út á týska marknaðin. Hetta átti at verið eitt gott tekin. Hann sigur, at tað felagið, sum fekk uppgávuna tykist ordiliga áhuga í at gera eitt gott sølu- og marknaðarføringsarbeiði. Fløgan kemur út í Týsklandi í næstum, og hetta verður sera spennandi heldur Lau.

Hann sigur, at tað var eitt sindur stuttligt, at tá teir komu til Berlin, hildu teir seg vera púra ókendar, men tað fyrsta, ið teir sóu á flogvøllinum, var týkst tónleikablað, sum hevði grein við stórari mynd av Carpark North á síðu 3.

 

Spennandi samstarv

Millum tey ið lurtaðu í Postbahnhof var umboðsmaðurin hjá elektroniska tónleika guru’inum Moby, og honum dámdi teir so væl, at hann hevði fund við Carpark North dagin eftir konsertina. Lau sigur, at tað var ein sera spennandi fundur, sum kann enda við onkrum ordiliga spennandi, men at einki er komið upp á pláss enn, so hann vil helst ikki tosa ov nógv um tað.

 

Spæla hvørt vikuskifti

Konsertin í Mentanarhúsinum er tann fyrsta av nógvum konsertum, higartil eru øll vikuskiftini restina av hesum árinum upptikin. Hetta eru fyrst og fremst konsertir í Danmark, men eisini í Svørríki, Noregi, Finlandi og Týsklandi.

Lau sigur, at teir hava lagt nógv arbeiði í at gera framførsluna, so góða sum møguligt. ”Vit eru ein undirhaldsbólkur”sigur hann, ”Okkara tónleikur er gjørdur fyri at gera fólk glað, og fyri at fáa lív í tey. Vit eru soleiðis, sum persónar, at um vit ikki spæla lívligan og festligan tónleik, so keðast vit av tí. Okkara framførsla ber brá av hesum.

 

Størri frælsi

Til konsertirnar hava Carpark North ein eyka ljómborðsleikara við. Hetta eru neyðugt sigur Lau. Hann heldur, at ljóðmyndirnar høvdu verið ov lítlar uttan eyka ljómborðsleikaran.

Tað gevur somuleiðis størri frælsi á konsertunum. Fleiri av løgunum hava forritaði petti, og rútmuboksir og annað liggja undir lagnum. Men onnur løg, sum t.d. stóra hittið ”Transparent & Glasslike” verða spæld heilt live, uttan nakað undirliggjandi. Henda møguleika gevur eyka ljómborðsleikarin, og tað ger konsertina meira livandi, og nógv stuttligari at spæla.

 

Nógv broyttir

Lau greiðir frá, at mátin bólkurin arbeiður er broyttur nógv síðan byrjanina, fyrr líktust konsertirnar nógv fløguni. Men hetta riggaði ikki so væl í øllum løgum, so tí hava teir gjørt summi av løgunum um, við eyka pettum, og umskipan av ymsum. Hetta riggar betur, og ger sjálvandi eisini konsertupplivingina betur. Konsertin er ein heilt onnur uppliving enn at seta eina fløgu við bólkinum á.

 

Meira víðgongd fløga

Tá teir fóru í holt við nýggju fløguna, høvdu teir eitt brennandi ynski um, at fáa gjørt fløguna eitt sindur meira víðgongda. Fáa tað sum rokkar at rokka meira, gera forritanina eitt sindur frekari og gera alla ljóðmyndina meira massiva. Hetta heldur Lau hevur eydnast. Men tað hevur somuleiðis tað við sær, at kenslurnar hjá fólki eru sterkari fyri hesið fløguni enn tí fyrru. Summi elska hana, meðan onnur inniliga hata hana.

Fyribils merkir hetta, at fløgan hevur fingið framúr góð ummælir, men hevur selt nógv færri eintøk enn tann fyrra, tó kann hetta broytast sera nógv, um gjøgnumbrotið á tí týska marknaðinum kemur.

 

Vildu gjarna til Føroyar

Lau sigur, at eingin av limunum í Carpark North hevur verið í Føroyum fyrr. Men teir hava hoyrt ordiliga nógv gott um landið. Tí ynsktu teir at sleppa hendanvegin. Hann sigur seg vóna at sleppa at uppliva eitt sindur av landinum á ferðini.

Hann sigur, at teir hava fantastiska góðar royndir við at spæla forkunnug støð og fyri fólki, sum ikki kennir tónleikin. Teir hava spælt í Grønlandi, Italia og Irak. Allar hesar konsertir hava verið stórar upplivingar fyri bólkin. Tá fólk ikki kennir fløguna, lurta tey nógv meira opin eftir tónleikinum. Tónleikurin sleppur tí at standa sjálvur, og hetta virkar øgiliga sterkt.

Peter Sommer hugtók

Danski tónasmiðurin  Peter Sommer var fyrstur á Odeon pallin í dag. Hetta er ein av teimum smærru pallunum. Men tey nógvu fólkini inni í teltinum og øll, sum sótu uttanfyri fingu eina jaliga, summarliga og hugnaliga løtu.

 

Tey vøkru og einfaldu løgini hóskaðu væl til at byrja dagin við, eftir at rokkurin var í hásæti í gjárkvøldið. Peter Sommer hugtók, serliga vóru tað donsku útvarpsslagararnir “Tigger” og “Valbybakke”, sum fingu lurtararnir við sær.

Vælkomin í Teiturland

Bíðirøðinar uttanfyri Vega vóru langar. Komin innar vóru aftur langar bíðirøðir fyri at sleppa av við frakkan.Eingin ivi var um, at eitt stórt navn skuldi á pallin. Stóra navnið hetta kvøldið var Teitur.

 

Vega er eitt av best umtóktu spælistøðunum í Keypmannahavn. Hølini plagdu at eita Folkets Hus og vera háborgin hjá danska javnaðarflokkinum. Føroyingar minnast kanska hølini, sum karmin um stóru veitsluna, tá Føroyar og Danmark høvdu spælt dyst í fyrstu EM undankappingini hjá føroyska fótbóltslandsliðnum í 1990-1991.

 

Deymurin av 12. manni er langt síðan horvin úr hølunum, og einastu minnini um javnaðartíðina eru heitini á salunum, sum enn hanga á veggjunum. Lítla Vega er t.d. Stauningsalurin og stóra Vega er Kongressalurin.

 

Komin upp í barrina, sum eitur Karnapsalurin, vóru bíðirøðirnar longu gloymdar. Spenningurin og jaliga kenslan fyltu salin, sum eru eitt slag av inngongd til Kongressalin.

 

Teitursa kvøld

Á pallinum bjóðaði Teitur fyrsta gestinum Tobias Frøkær vælkomnum. Hetta var Teitursa kvøld, hann var vertur. At Teitur sjálvur bjóðaði gestunum inn á pallin, gav øllum kvøldinum ein persónligan dám.

 

Fullur salur

Salurin fyltist spakuliga meðan Tobias Frøkær spældi. Tá Teitur bjóðaði Hush á pallin var næstan fult. Áhugin var so stórur, at Vega hevði latið ballkongirnar upp. Hetta verður bert gjørt á teimum størru tiltøkunum.

 

Bæði Tobias Frøkær og Hush spældu friðarligan tónleik, har tey góðu løgini vóru í hásæti. Kvøldið var hugnaligt og eitt slag av  friðsælu valdaði.

 

Tá seinastu tónarnir av Hush tagnaðu, tendraðu tey ljósini inni í Kongressalinum. Nokkso fitt av føroyskum andlitum sóust í fjøldini, men nógv tey flestu vóru danir.

 

Á pallinum fingust ljóðmaðurin Jónas Bloch Danielsen, bassleikarin Mikael Blak og amerikanski trummleikarin Derek Murphy við at gera klárt.

 

Ljósið í salinum slóknaði og pallurin stóð tómur – Øll bíðaðu spent. Teitur kom gangandi út á pallin tók gittaran og byrjaði at spæla: “Let’s go dancing” og allur salurin varð bergtikin í somu løtu. Teitur átti allan salin restina av kvøldinum. Ein maður og ein gittari, einki tvætl, bara orð og tónleikur.

 

Í øðrum lagi: “Shade of a shadow” komu bassur og trummir við. Pulsurin á framførðsluni bukaði eitt sindur harðari, og fulli Kongressalurin varð Teiturland. Teir hildu fram við “Halfway between”

 

Fyrsti gesturin á pallin var enn einaferð: Tobias Frøkær. Hann kom á pallin at spæla gittar og syngja kór á “One and only” og á einum av stóru hæddarpunktunum “Sleeping with the ligths on”.

 

Sambært Jyllandspostinum hevur Teitur selt 10.000 eintøk av fløguni: “Poetry and Aeroplanes” í Danmark. Hetta hoyrdist á áhoyrarunum, sum dugdu væl at syngja við. Allur salurin sang: “I still sleep with the lights on”.

 

Kendur gestur

Tobias, Mikael og Derek fóru av pallinum aftur. Ístaðin kom kendi danski tónleikasnillingurin Kresten Osgod á pallin. Hann er kendur úr Jazzumhvørvinum í Danmark, og hevur millum annað spælt trummir hjá Caroline Henderson. Teitur og Kresten kennast og høvdu júst skriva eitt lag saman. Nýggja lagið æt “Louie Louie”. Kresten spældi Rhoads og Teitur gittara og sang. Lagið bar brá av, at tað var nýskrivað, og var ikki eitt av minniligu løgunum á konsertini. Á næsta lagnum “To meet you” spældi Kresten Osgod trummir og bassurin kom við aftur.

 

Teitur spurdi um vit høvdu hitt kendasta gestin hetta kvøldið: Jólamannin. Jólamaðurin arbeiddi í barrini eitt skifti og gekk annars runt og tosaði við fólk. Teitur segði: at jólamaðurin kundi geva okkum, tað sum vit ynsktu, og at sambært jólamanninum, var ein genta sum æt Mette á konsertini og hon ynskti sær ein mann.

 

Salurin livdi við

Strúkararnir vóru komnir á pallin og lógvabrestinir mundu ongan enda taka, tá tey spældu løgini: “You’re the ocean”, “Rough around the edges”, “Josephine”, “I was just thinking” og “Amanda’s dream”. Salurin livdi allur við.

 

Áðrenn Teitur fór undir seinasta lagið, minti hann á, at um fólk vildu hoyra meira kundu tey bara klappa eitt sindur. Eg haldi at tað var lekkurt, at hann var eitt sindur ironiskur um ein av teimum mest láturligu siðunum innan mentan.

 

Seinasta lagið hjá Teiti varð upprunaliga gjørt í skemti. Ætlanin var bert at spæla tað einaferð. Men longu fyrstu ferð tað var spælt, var móttøkan so góð, at tað gjørdist fastur partur av spæliskránni. Nú var tað seinasta lag á skránni. Talan var um eina fráíka tolking av “Great balls of fire” hjá Jerry Lee Lewis. Teitur og bólkurin fóru av pallinum. Men vóru klappaðir út aftur tvær ferðir.

 

 

Du tror vist på Julemanden

Tá Teitur kom út aftur á pallin, rópti ein kvinnurødd: “Teitur, jeg elsker dig!”. Teitur var skjótur at svara: “tal med julemanden”. Tá ein maður rópti “Teitur, jeg elsker dig!”, svaraði hann “Du tror vist på Julemanden!”.

 

Eykaløgini hann spældi vóru trý nýggj løg: “I run the Carrousel”, “Hanging my worries out to dry” og “Waiting for mars to come out” Serliga tey bæði seinastu løgini vóru framúrskarandi. Í “Hanging my worries out to dry” var eitt petti har Teitur bríkslaði. Hann segði, at um sangurin skuldi innspælast skuldi Kim Larsen bríksla hetta pettið.

 

Málslig suppa

Konsertin varð filma, og Teitur skuldi tí upprunaliga tosa á enskum millum løgini. Men hann gloymdi hetta í heilum, og skifti aftur til danskt alla tíðina. Hetta var rættuliga stuttligt, og hann dugdi ótrúliga væl at brúka málsligu suppuna sum krydd til framførðsluna.

 

Samanumtikið fingu vit eina frálíka tónleikauppliving. Teitur legði Vega fyri sínar føtur, og tá DVD’in kemur út einaferð næsta ár, fari eg at keypa hana og siga: “Eg var har!”.