Jólakalendarin 12. desember – Dagsins gáva til tín

Tað var ein heilt serlig uppliving, tá eg og eini 100 onnur vóru savnaði í Reinsarínum til fyrstu av trimum jólakonsertum hjá serstakliga væl spælandi bólkinum Bjøllubandin. Í kvøld vóru gestirnir Guðrið Hansdóttir, Hallur Joensen og Høgni Lisberg, men sum ein eyka kalendaragáva fingu vit eisini Jessicu, dóttir Hall við eini vakrari útgávu av “Oh Holy Night”.

 

IMG_2749.JPG

Tiltakið hevði nógv hæddarpunkt, og ringt er at koma uttan um “Sleturokk”, har teir báðir Bjøllubandittarnir Benjamin Petersen og Knút Háberg Eysturstein sungu, ella  “A Spaceman Came Travelling” hjá Chris De Burgh og “Santa Claus is Coming to Town”, sum Høgni Lisberg tulkaði meistarliga.

Men einki av hesum er dagsins gáva í dag, ístaðin er tað eitt annað absolutt hæddarpunkt: deiliga løtan, tá Guðrið Hansdóttir bjóðaði Halli Joensen á pallin, og tey saman sungu “Blue Christmas”, eg pilkaði telefonina úr lummanum og filmaði løtuna, her er hon:

<

Góðu fittu Nudlalesarar

nissa_smallNú í jólamánaðinum, er ein jólakalendari er á hvørjum horni. Mær so líkt, so vil eg ikki skilja meg burturúr, so sjálvandi er eisini ein jólakalendari her á Nudlum.

Hvønn dag fram til jóla deili eg okkurt gott við tykkum. Tað kann vera ein góður sangur, ein góð mynd, ein yrking, eitt viðmæli, ein leinkja, eitt filmklipp, ein søga, ein gáta ella okkurt heilt annað.

Seinastu 19 árini ella so, havi eg havt pakkakalendarar til synir mínar, líltar gávur, summar jólaligar, aðrar ikki so jólaligar. Soleiðis verður eisini her á Nudlum.

Vónandi tíma tit at vitja aftur, um ikki hvønn dag, so næstan hvønn dag, eg kann enntá lova, at summi klipp ella sangir vera somikið góð, at tit saktans kunnu vitja fleiri ferðir hvønn dag.

Tykkum ynskist ein góður jólamánaði.

Jólanissi

 

Farið á konsert í kvøld

Jolakonsertir-2014-heimasida-01Í gjár seinnapart fundaðist eg á Reinsarínum í Tórsgøtu. Niðrið undir vandi Bjøllubandin saman við fyrst Høgna Lisberg og síðan Guðrið Hansdóttir.

Hóast eg sat uppi á loftinum, og hóast ljóðið ivaleyst ikki var endaliga gjørt, so ljóðaði tað einastandandi vakurt. Guðrið sang sum ein eingil, og Bjøllubandin er framúr.

Stuttligt at hugsa sær, at fyri nøkrum fáum mánaðum síðan, hevði Havnin ikki sítt egna spælistað, og nú er hetta spælistað katalysator fyri nøkrum so fantastiskum, sum hesum jólakonsertunum, har tú hevur nakrar av okkara fremstu tónleikarum: Benjamin Petersen, Knút Háberg Eysturstein, Per Ingvaldi Højgaard Petersen og Mikael Blak, ið agera húsorkestur í trý kvøld, og hvørt kvøldið hava teir so tríggjar jólastjørnur við sær.

Í kvøld er tað so Guðrið Hansdóttir, Høgni Lisberg og sjálvur kontrikongurin Hallur Joensen, hvussu feitt er tað ikki. Á veg út av fundinum í gjár kom eg framvið pallinum, har vaktarskiftið var, Guðrið var liðug at venja og Hallur kom á pallin. Eg náddi líka at hoyra hann syngja eina einkulta reglu av einum jólasangi, áðrenn eg fór oman til bilin við vón um, at parkeringsvørðarnir vóru í jólahýri.

Tað vísti seg, at teir høvdu lagt mær eina jólagávu undir viskaran, men jólaliga íblástur av deiliga tónleikinum, megnaði eg ikki so frætt sum at ilskast inn á meg sjálvan um hetta.

 

 

Ummæli Høgni Lisberg – Call For a Revolution

Mánadagin var eg aftur gestur í Brunsj fyri at ummæla fløguna “Call For a Revolution” hjá Høgna Lisberg. Hetta er 6 fløgan hjá Høgna, og alla tíðina hava vit uppliva eina búnan, og tað gera vit aftur her.

 

hognicallforarevolution

Aftur hesaferð er fløgan framleidd av Høgna og James Thomas, ið eisini framleiddu Haré Haré og Con Man. James Thomas ljóðblandaði eisini føroysku stuttfløguna, ið Høgni gav út í fjør. Teir báðir rigga ótrúliga væl saman, so tað er gleðiligt at samstarvið heldur fram.

Nú havi eg verið so heppin, at hoyrt Høgna spæla tvær konsertir seinastu vikurnar, fyrst í Reinsarínum við fullum bólki, konsertin var heilt framúrskarandi góð. Hetta var fyrstu ferð, at eg hoyrdi flestu løgini, so eg fekk eitt fyrsta inntrykk, sum var live.

So hoyrdi eg hann aftur á Hoyma nú leygarkvøldið, har útrykkið var barberað niður til Høgna á sang og gittar og Benjamin Petersen á gittar og kór. Nú hevði eg lurta eftir útgávuni í yvir eina viku, so nú kendi eg løgini nógv betur. Men hetta at uppliva tónleikin so naknan ger, at man fær eitt heilt annað inntrykk av løgunum, og man sær betur, hvussu væl tey halda sum løg.

Seinastu tvær útlendsku fløgurnar hjá Høgna hava verið heilt fantastiskar, men eisini ræðuliga framleiddar, har Høgni og James Thomas hava spælt flestu ljóðføri sjálvir. Hesaferð er tað øðrvísi, nokk fyri fyrstu ferð nakrantíð hevur Høgni fingið ein bólk, sum livur upp til potentialið hjá Høgna, eg haldi serliga at konsertin í Reinsarínum vísti tað.

Høgni spældi á G! í sambandi við Con Man útgávuna, eg haldi, at tað var í fjør. Tá hevði hann Jan Rúna Poulsen og Knút Háberg Eysturstein við sær, tað var eisini ein framúr framførsla. Nú hevur hann so bygt víðari á tann bólkin, har Benjamin Petersen og Mikael Blak eru komnir við.

Hetta er ein heilt framúrskarandi manning, og Høgni hevur so valt at arrangera løgini saman við teimum (tó ikki Benjamin), at jamma seg til úrslitið, og tað riggar væl, og gevur løgunum nakað eyka, í mun til seinastu útgávurnar, har tónleikurin er bryggjaður saman við James Thomas í upptøkuhølunum.

Eg haldi, at tónleikurin er nokkso tvíbýttur á hesari útgávuni, og tað er hann sum so hjá Høgna á seinastu nógvu útgávunum, vit hava balladurnar, ið eru vakrar og inniligar, og so hava vit eitt slag av modernaðum og ræðuliga funky soul rokki uppá tann feita mátan.

Tað hoyrist væl á tónleikinum hjá Høgna, at hann er trummuleikari, hetta er ordiliga rútmiskur tónleikur, beatið hevur nógv at siga.

Tekstheimurin er heilt óluksáliga politiskur, men tað hevur hann verið á nógvum av hansara seinastu útgávum, men kanska serliga tittulin “Call for a Revolution” penslar tað út hesafeð.

Lagið er sera funky og livandi. Tað er fyrsta lag á fløguni og hevur eina áhugaverda byrjan har lagið akkurát sum verður vundið í gongd og finnur fótafestið, ið er ræðuliga feel good, næstan Gorillaz kent. Men teksturin er ultra politiskur, ein regulerur kampsangur, ordiliga 60 ára kent, men í sera modernaðum hami. Hetta átti at verðið slagsangur hjá anti Wall Street rørsluni.

Hann tosar um The Tower í fleiri sangum m.a. tí fyrsta og næsta, ið er tey í tornunum, ið bestemma, eg kann bara ímynda mær, at hann tosar um háhús, har kapitalistarnir sita og bestemma yvir okkum. Hann nevnir t.d. eisini Anonymous, felagsskapin av teldusnýkum, ið berjast fyri opinleika og móti órættvísi. Hann sigur:

“Raise Your voices and take what’s yours all you anonymous.”
Sjálvandi kann tað vera øll okkum andlitsleysu, ið eru finnir í leikinum hjá kapitialistunum, men eg haldi ikki, at tvítýdningurin er ótilvitaður.

Hoyr ummælið av fløguni her

 

Høgni Lisberg á føroyskum

Føroyska EP’in hjá Høgna Lisberg er ikki so popput og ikki líka fangandi, sum tvær tær undanfarnu fløgunar. Hesaferð hevur Høgni sjálvur framleitt fløguna, men hevur latið sín fasta framleiðara ljóðblanda og mastra hana.

Hogni_-_EPÁ fløguni spæla Knút Háberg Eysturstein og Jan Rúni Poulsen við, teir eru í løtuni eisini bólkurin, ið Høgni brúkar á konsertum, og rigga teir heilt øgiliga væl. Eisini er ein frálík strúkara kvartett við.

Fløgan fekk 4 av 6 stjørnum

Á fløguni eru tað serliga løgini Fólkið í sprekkunum og Minnið, ið skarða framúr, hetta og mangt annað tosaði eg við Eyðfinn Jensen um, tá eg ummældið fløguna í Brunsj.

Lurta at ummælinum her

Deiliga sjónbandalagið til Bow Down (to no man)

sunnudagsbitin

 

Hetta er eitt gamalt lag, eg veit ikki hvussu gamalt sjónbandalagið er, men tað er so lagt út á Youtubekanalina hjá Høgna Lisberg í hesari vikuni. Lagið er so frálíkt, og tað onkursvegna sera einfalda sjónbandalagið ger tað bara betur.

Onkuntíð dettur men um okkurt á alnetinum, ið sigur yeah! Sumt er somkið gott, at tað er vert at deila við tykkum. Hetta eru sunnudagsbitar.

Høgni Lisberg hevur skapt eitt meistaravek

Nýggjasta fløgan hjá Høgna Lisberg er ein so behagilig uppliving, at eg bara havi hug at hoyra hana umaftur og umaftur. Enn eitt meistaraverk frá dámliga clickhazinum, ið blívur við at seta eitt hægri støði fyri føroyskan tónleik.

 

Tað fór ongantíð at vera nemt hjá Høgna Lisberg at fylgja frálíku Haré Haré upp. Tann fløgan er ein tann besta føroyska útgávan nakrantíð, og flutti Høgna frá at vera eitt lovandi og spennandi listafólk, til eitt av okkara allar fremstu tónleikanøvnum.

 

Men við Con Man hevur Høgni livað upp til allar vónirnar og hevur skapt eitt frálíkt verk, ið er so einastandandi gott. Her eru brágóð løg, sum tittullagið Con Man, lívliga Who’s Gonna Save You Now, The System og Tip Of The Iceberg og so onnur løg, sum vinna við tíðini. Øll halda tey enn eftir nógvar gjøgnumlurtingar, og talan er í hesum førinum veruliga um nógvar gjøgnumlurtingar.

 

Á hesari fløguni heldur Høgni fram við samstarvinum við framleiðaran James Thomas, ið hann eisini samstarvaði við á Haré Haré, og eins og á Haré Haré eru tað eisini teir báðir, ið spæla øll ljóðføri. Eitt lítið undantak er tó, celloin á lagnum Rats, ið Andreas Restorff spælir.

 

Talan er um tveir so fantastiska musikalskar menn, ið tykjast at hava funnið eina felags visjón. Tá hendan visjón er somikið fantastisk, er tað ivaleyst ein fyrimunur, at teir eisini standa fyri at fremja hana í verki. Hvør tóni og hvørt slag tykjast at vera fullkomiliga, soleiðis sum tað helst skal vera.

 

Con Man er fjølbroytt, tónleikurin skiftur millum tey friðarligu løgini, tey ráu rokkløgini og okkurt, sum er mitt ímillum. Hetta er ikki líka funky, sum Haré Haré var, men tónleikurin akkurát líka nógv drivin av rútmu. Um tað er bakgrundin hjá Høgna sum trummari, ið spælir inn, veit eg ikki. Men tónleikurin hjá honum er øgiliga rútmiskur, kanska ein løgin útsøgn, men tú verður nærum fysiskt drigin gjøgnum løgini, óansæð um talan er um ótrúliga vakra lagið Under Streetlights, næstan soulkenda The System ella tey ágangandi Con Man og Who’s Gonna Save You Now.

 

Hóast fløgan er øgiliga fjøbroytt, hongur hon sera væl saman og ljóðar sum ein heild. Næstan øll løgini standa sera sterk, og skal man tosa um hæddarpunkt, so hevur man skjótt gjørt ein lista við 8 av teimum 10 løgunum. Hóast eg eftir einar 20-25 gjøgnumlurtingar royni at velja ímillum Con Man, Who’s Gonna Save You Now, The System, Under Streetlights, Tip of the Iceberg, Rats og Here We Go Again, ja, sjálvt ófrættakenda Flags & Bagpipes, ið sum so er meira ein ljóðmynd enn eitt lag,  so finni eg ikki yndislagið, tí tey øll eru so góð. Einastu løgini, ið onkursvegna ikki eru heilt líka sterk, eru tey bæði sera friðarligu Long Walk og Sea of Mercy, ið tó bæði eru vøkur løg.

 

The Con Man er uttan iva ein tann besta útgávan eg havi ummælt í mínari tíð, sum ummælari.

Lippukassin – Høgni Lisberg á Roskilde Festivalinum

Tónleikurin hjá Høgna hevur verið spældur rættiliga fitt í donskum útvarpi, og serliga lagið Just Dig hevur verið nógv at hoyrt, men, at tað var so væl dámt, kom eitt sindur óvart á meg. Fólk veruliga svingaði og sang við, tá Høgni og bólkurin spældu hetta festliga kontrikenda lagið. Hetta var kanska tann løtann, har Høgni hevði allar best fatur í áskoðarunum. Hetta hóast tað bert var næsta lagið á skránni. Tá frásøgumaðurin beyð Høgna vælkomnan á pallin, var teltið rættiliga fult av fólki, hóast tey ikki noyddust at trokast

 

Ummæli av konsert hjá Høgna Lisberg á Roskilde Festivalinum 2007

 

Úr lippukassanum
Eg lati lokið upp á lippukassanum og stingi hondina niður og taki fram brot úr onkrari grein úr savninum

Ógvislig orka órógva av ljósi

Orka stríddist móti ljósinum í stóra teltinum og vánalig fyriskipan oyðilegði tíanverri í stóran mun eina konsert, ið kundi havt verið so góð, tí Orka spældi hamrandi væl.

Manningin í Orku er skiftandi, og á hesari konsertini var serliga áhugavert, at bæði Høgni Lisberg og Uni Árting, sum hava býtt trummu- og slagverkleiklutin millum seg seinastu tíðina, vóru við. Teir bukaðu sum øðrir á tunnur og rusk, larmurin var so orkufyltur, at tú illa kundi annað enn at verða bergtikin.

Ólavur Jákupsson er sangari í Orku fyri tíðina. Hann er mentur nógv sum sangari, og sum oddamaður, og kom serstakliga væl frá framførsluni.

Orka spældi væl, og ljóðmyndin er øgilig og stór, ja, ógvislig er nokk rætta orðið. Løgini, sum flest øll vóru av Óró fløguni, ljóðaðu fesk og høvdu eina uppaftur størri megi enn á fløguni.  Stóra hittið Fjøllini standa úti riggaði eisini væl í hesari útsetingini.

At Orka er ein bólkur, sum í líka stóran mun er ein uppliving fyri sjónina, sum hoyrndina vita øll, ið hava sæð bólkin spælt, men fyri áskoðararnar í Flagstjaldinum í nátt var sjónparturin kliptur vekk. Meðan bólkurin spældi var alljóst úti í tjaldinum, so showið á pallinum var meira ella minni ósjónligt fyri flest øll.

Stóra Flagstjaldið hevur ljós undir loftinum, ið verða tendra millum konsertirnar. Tað vóru tey eisini áðrenn konsertina hjá Orku. Hesi ljós eru við til at flyta fokus av pallinum, meðan ljóðroyndir eru, og tað riggar væl. Men í mun til aðrar konsertir, vórðu ljósini ikki sløkt, tá Orka fór á pallin. Hvør eigur feilin, skal eg ikki gera meg klókan uppá, men avleiðingin var oyðileggjandi fyri showið, ið var sera ósjónligt fyri flestu áskoðararnar. Eg fór heilt fram til pallin eina løtu, og tá var upplivingin munandi betur.

Hóast nógvar áheitanir til fyriskiparar og ljósfólk, gekk øll konsertin áðrenn ljósið endiliga varð sløkt í eykalagnum hjá bólkinum. Tá ljósið varð sløkt gjørdist beinanvegin nógv betur lív í fjøldini. Ein staðfesting av, hvussu keðiligt tað hetta ósketnið var.

Funky rútmupoppur við Høgna Lisberg

Høgni Lisberg átti tað truplu uppgávuna, at fara á stóra G! pallin, eftir at Frændur høvdu staðið fyri einari av mest hugnaligu fólkaveitslunum á G! nakrantíð. Men meðan Frændur vóru fólksliga hæddarpunktið, so má konsertin hjá Høgna Lisberg metast sum eitt tónlistarligt hæddarpunkt á G!.

Eingin føroyskir listamaður hevur verið ígjøgnum so stóra listarliga menning seinastu árini sum Høgni. Hann hevur flutt seg frá singer songwriterstílinum á fyrstu útgávuni, yvir í popprokk á aðru útgávuni og nú yvir í okkurt slag av funky-rútmu-poppi, og hesin rútmiskt spennandi stílurin við nógvum effektum á røddini klæðir Høgna væl. Eg havi áður í ummæli av nýggjastu fløguni hjá Høgna staðfest, at hon er eitt meistaraverk og klár til at gerast hansara altjóða gjøgnumbrot, og áhugin fyri Høgna m.a. á Billboard vitnar um, at henda forsøgn ikki er burturvið.

Men Høgni hevur áður havt torført við at liva upp til fløguútgávurnar á konsertum. Men hetta var eingin trupulleiki á G!. Høgni Lisberg, Brandur Jakobsen og Jens L. Thomsen mannaðu lítla bólkin hjá Høgna, ið er munandi skerdur í mun til bólkin, ið Høgni áður hevur havt við sær, og lat tað verða sagt, at skerjingin í bólkinum hevur fingið tað besta burtur úr teimum, ið eru eftir. Tí Høgni Lisberg hevur ikki verið betur.

Høgni syngur betur enn nakrantíð og spælir væl á kassagittaranum, meðan Brandur stórtrívist á trummunum, ið eru so øgiliga sentralar í nýggja stílinum hjá Høgna, og so er tað Jens L. Thomsen, ið skiftir millum bassin, tangentar og ymiskar ljóðmaskinur, og vísir sítt tónlistarliga flogvit.

Hæddarpunktini á konsertini vóru nógv, ja, so nógv, at tað er torført at taka nakað lag frammum hini. Tó var útsetingin av Exit, rættiliga óvænta og ræðuliga feit. Tað ljóðaði nærum sum ein glað, funky og jalig útgáva av Rage Against The Machine.

Tað vóru ikki nógv fólk á sandinum, tá Høgni byrjaði at spæla, men tónleikurin lokkaði fólk til sín, og móti endanum á konsertini var heilt nógv fólk framman fyri pallin.

 

Høgni setti lív í vátu festivalgestirnar

Rættiliga nógv fólk var komið saman at hoyra Høgna Lisberg, tá hann fór á pall á Roskilde Festivalinum í gjárkvøldið, og tey sluppu at uppliva Høgna og bólkin  veruliga fáa lív í fjøldina.

Allastaðni eru stór runudýki, Roskilde Festivalurin er hart raktur av ringa veðrinum í Danmark.

Roskilde Festivalurin er eitt risastórt runudýki, allastaðni eru stórir hylar og tey, ið ikki eru í stivlum ella regnklæðum eru at kroppi. Sambært DMI verður veðrið tað sama heilt fram til leygardagin, og longu sunnudagin verður aftur regn. Tí verður hetta mest sannlíkt tann vátasti Roskilde Festivalurin nakrantíð. Hóast hetta eru ivaleyst omanfyri 50.000 fólk longu komin út á kampingøkið, har tey royna at stuttleika sær so væl, sum nú einaferð ber til í hesum veðrinum. Stóra tónleikaøkið letur upp hósdagin, og tá bjóðar festivalurin eina ta bestu tónleikaskránna nakrantíð.

Teir fyrstu dagarnir eru mest av øllum eitt ball, har einans tann eini pallurin er opin. Pavillion Junior er ein pallur, har sonevnd upcoming nøvn royna seg. Í gjár vóru seks tílík nøvn á skránni, og heiðurin at lata pallin aftur átti Høgni Lisberg.

Inni í teltinum var turt

Kroka til Høgna
Pavillion Junior er eitt av teimum fáu plássunum á festivaløkinum, sum í løtuni er undir taki. Har kanst tú turrskøddur standa og lýða á nøkur av teimum mest spennandi nýggju nøvnunum á tónleikapallinum í løtuni. Um tað var tankin, um at standa turrur eina løtu, ella tónleikurin hjá Høgna, sum dróg tey nøkur túsund fólkini, ið vóru komin saman í Pavillion Junior, tað kunnu vit bert gita um, men Høgni fekk væl fatur í teimum, og í onkrum løgum sungu heilt nógv við.

Svingaði væl
Tónleikurin hjá Høgna hevur verið spældur rættiliga fitt í donskum útvarpi, og serliga lagið Just Dig hevur verið nógv at hoyrt, men, at tað var so væl dámt, kom eitt sindur óvart á meg. Fólk veruliga svingaði og sang við, tá Høgni og bólkurin spældu hetta festliga kontrikenda lagið. Hetta var kanska tann løtann, har Høgni hevði allar best fatur í áskoðarunum. Hetta hóast tað bert var næsta lagið á skránni. Tá frásøgumaðurin beyð Høgna vælkomnan á pallin, var teltið rættiliga fult av fólki, hóast tey ikki noyddust at trokast

Frásøgumaðurin spurdi um nakrir føroyingar vóru til staðar, og hóast nakrar hendur fóru upp í loft, so var stuttligt at síggja, at Høgni hevði savnað nógvar ferðir fleiri danir og útlendingar til konsertina enn føroyingar.

Ov spakuligt
Teir løgdu fyri við einum nýggjum lagið, ið væntandi verður á komandi fløguni hjá Høgna. Side Of The Road er arbeiðsheitið á tí. Hetta er eitt rættiliga blueskent lag, rættiliga standard. Tað var væl spælt, og Høgni sang tað somuleiðis væl, men á onkran hátt var tað eisini rættiliga keðiligt. Fyrsta inntrykkið er, at hetta mundi vera eitt tað keðiligasta lagið, ið Høgni hevur skrivað higartil. Fólk vóru tó rættiliga væl við. Konsertin var tó eitt sindur órógva, av fullum fólki, ið tosaði so hart. Tíanverri hevur Roskilde Festivalurin sett eitt rættiliga lágt hægsta mark fyri, hvussu hart tónleikurin kundi vera skrúvaður frá, og tí var tað rættiliga forstýrandi, at fólk aftarlaga tosaði so hart í løgunum. Ljóðmaðurin hjá Høgna, Baldur gjørdi annars eitt gott arbeiði og fekk bólkin at ljóða sera væl.

Eg mátti leita mær longur fram, og har varð konsertin ikki í sama mun ávirkað av lágu volumini. Men í friðarligaru løgunum, kanska serliga í lagnum Morning Dew var larmurin beinleiðis oyðileggjandi fyri upplivingina.

Høgni Lisberg var væl upplagdur og fekk veruligt lív í vátu festival gestirnar.

Hava funnið hvør annan
Millum hæddarpunktini vóru Prince kenda lagið Been Out Of Town, og Leila, í løtum var Leila í heimsflokki, og fólki var ótrúliga væl við. Eisini lagið Desert, har allur bólkurin stendur fremst á pallinum og spælir og syngir við riggaði væl. Høgni hevur  nú havt somu manning, ið nøkur ár, og tað tykist, sum teir veruliga hava funnið hvør annan. Hetta gevur teimum eisini yvirskot, ið hoyrist aftur í tónleikinum. Tað er stuttligt at síggja stóru spæligleðina hjá Alani Tausen og Jens L. Thomsen, hetta smittar, og øll gerast í góðum lag av tí.

Lógvabrestirnir
Sum heild spældi bólkurn væl, og Høgni sang somuleiðis væl, onkra løtuna var hann tó dekan ov nasalur. Flest øll løgini riggaðu, tó var Morning Dew, sum áðurnevnt oyðilagdur av larmi, men eisini Learn To Ride On Waves havi eg hoyrt munandi betur. Men fólk var væl við, og lagið er so fantastiska gott, at tað ongantíð verður heilt galið. Hetta var síðsta lag á skránni hjá Høgna, og lógvabrestirnir  og rópini vóru øgilig. Høgni og bólkurin noyddust út aftur at spæla eykaløg. Her fall valið á Bob Dylan klassikaran All Along The Watchtower, ið Høgni eisini spælir á fløguni Morning Dew. Tað er djarvt at spæla Dylan á hesum festivalinum, har amerikanska legendan ferð eftir ferð hevur vitjað. Men hetta komu teir álíkavæl væl frá, og kundu enda konsertina við lagnum Rise & Shine, ið á onkran hátta riggaði væl sum endi.

 

Høgni spældi:

Side Of The Road
Just Dig
Been Out Of Town
Stargazers
Morning Dew
Desert
Leila
Learn To Ride On Waves

Eykaløg:

All Along The Watchtower
Rise & Shine