Tá kirkjan letur dyrnar upp

hamferd-havnarkirkju05

Tá eg fimm minuttir í átta hetta fríggjakvøldið kom oman til Havnar Kirkju, var bíðirøðin heilt oman á vegin. Ikki nóg mikið við, at øll atgongumerkini mánadagin vóru rivin burt eftir einari løtu, nei, fólk vildi eisini tryggja sær, so gott pláss sum tilber og møttu tí upp, væl áðrenn dyrnar lótu upp.

 

Har vóru hópin av fólki, ið ikki vanliga fara í kirkju, men eisini hópin av fólki, ið ikki vanliga fara til eina Hamferð konsert.

 

Hetta er í sær sjálvum vísir, at Dómprósturin Uni Næs og hansara kirkjuráð tóku røttu avgerðina, tá tey lovaðu Dómamálmsbólkinum Hamferð, at spæla konsert har.

 

Nú var eg somikið kvikur mánadagin, at eg fekk fatur á atgongumerki til konsertina, og slapp at uppliva hetta frambrot innan nýtslu av føroyskum kirkjum, og tað eri eg glaður fyri. Hetta var ein konsert har bæði klokkur, kirkjuorgul og Tórshavnar Manskór blivu partur av Hamferð upplivingini, og í deiligu akkustisku umstøðunum var ljóðupplivingin ofta stórsligin.

 

Tað er fantastiskt, at dómpróstur gongur á odda við hesum, og vónandi er hetta eitt signal til aðrar føroyskar kirkjur at royna at endurnýggja seg, við eitt nú tónleikatiltøkum, ið bróta frá.

 

Mínar vónir til konsertina vóru ivaleyst dekan ov stórar, tí henda samanrenningin av Føroya tyngsta bólki, við hesum ófatiliga inniliga og sorgblíða tónleiki og Dómkirkjuni var fín, men so ikki meira enn tað.

 

Jú hæddarpunktini vóru fleiri, og her má eg nevna løtuna har Manskórið í onkrum sum mest ljóðaði sum ein flokkur av píndum djevlum, gav “Harra Guð, títt dýra navn og æra”, eina ótrúliga feita dimensión. Lagaskráin boðaði frá góðum, um komandi fløguna, eisini frálíki og varierandi vokalurin hjá sangaranum Jón Hansen gjørdi upplivingina bæði góða og áhugaverda.

 

Men samansetingin av Hamferð og kirkjuni livdi ikki heilt upp til vónirnar. Tí  dómkirkjan er ein nokkso festlig kirkja innan, við sínum bláu, gyltu og reyðu litum, minnir hon í litavalið meira um eitt Tivoli enn eina kirkju, so tann inniligheit, ið onkur onnur kirkja kundi givið, kom ikki ordiliga til sín rætt har.

 

Sjálvandi hevur kirkjan nógva sál, og at lív og deyði altíð eru partar av hennara innihaldið til dagligt, setur síni spor, bæði hjá okkum sum vitja hana í sambandi við eitt nú dóp ella jarðarferðir, men eisini í sjálvum hølunum. Tí er ein ávís inniligheit har, men eg hevði vænta, at hetta var  meira til staðar.

 

Akkustikkurin í kirkjuni gjørdi upplivingina serliga, og eg vóni, at vit framyvir sleppa at uppliva nógvar aðrar rokkkonsertir í kirkjum kring Føroyar, tí tá dómpróstur letur dyrnar upp, so er tað eitt signal til restina av prestunum.

Tað er loyvt at larma, men hattin leggur tú frá tær!

hatturEg sat og hugdi at Degi og Viku  saman við mammu míni fyrr í kvøld, eitt innslag var um Hamferð konsertina í Havnar Kirkju. Har sá man teir í Hamferð spæla sínar tungu dómamálmstónar í ljóðroyndini í Dómkirkjuni. Ein sjón, ið má metast, sum rættiliga forkunnug, og fyri nøkrum árum síðan fullkomiliga óhugsandi. Men tað var ikki tungi málmurin, ið fall mammu míni fyri brósti, tí hon viðmerkti næstan firtin, at ein av tónleikarunum spældi í hatti, og menn mugu ikki vera í hatti í kirkju.

 

Eg haldi, at tað er undurfult, at sjálvt mín gamla mamma ikki stúrsar við um tunga og larmandi málmin í guðs húsi, men heldur fokuserar uppá teir siðir, ið nú einaferð eru í  kirkjuni, so sum hattareglan.

 

Soleiðis er eisini við tí at klappa í kirkju, tað ger man ikki, og tá eg seinni í kvøld var til konsertina, og restin av kirkjufólkinum  klappaði, mátti eg kempa fyri eisini at klappa, tí tað sat so djúpt í mær, at tað ger man ikki.

Jólakalendarin – 14. desember – Dagsins gáva til tín

Í 1992 koyrdi eg ein túr út til Trónd Bogason, eg hevði júst fingið koyrikort. Tróndur var komin uppí MC-Hár um heystið í 1991, og vit høvdu eftir eina væleydnaða konsert í útvarpshøllini í februar 1992 fingið blóð uppá tonnina, og skrivaðu tónleik. Ætlanirnar vóru stórar, so føroysku tekstirnir vóru skiftir út við enskar, og eg og Tróndur arbeiddu við avíkavist tekst og lagskriving. Nú skuldi heimurin takast.

Á veg heim aftur eftir Landavegnum, umleið við krossin, komu orðini “Symphony of Irony, a crazy mans reality, symphony of irony an orgy in the sky” til mín. Eg var ikki meira enn komin inn gjøgnum dyrnar, tá eg ringdi til Trónd, og segði:

– kom vit gera eina rapp/rokk symphony, og kalla hana: Symphony of Irony!

Well vit fingu so í øllum førum eitt lag burturúr tí, sum vit framførdu fyrstu ferð á Tungmálmi 1992, við risakórið í munkakápum við okkum á pallin. Hetta lagið skuldið samstundis blíva tað fyrsta vit spældu inn, tað var á Rock í Føroyum fløguni, ið kom út í 1996. Lagð gjørdi ótrúliga nógv fyri okkara bólk, ið tá var nokkso gloymdur, og var orsøk til spennandi konserttilboð og enntá eisini til okkara fløguinnspæling, ið varð gjørd í 1997, og endaði við Framvegis uttan vit.

Jólakalendarin í dag, verður eitt youtubeklipp við lagnum, myndirnar eru frá ymiskum konsertum gjøgnum árini. Hóast tað eru 20 ár síðan vit skrivaðu lagið, so dámar mær tað enn.

Góðu fittu Nudlalesarar

Nú í jólamánaðinum er ein jólakalendari á hvørjum horni. Mær so líkt, so vil eg ikki skilja meg burturúr, so sjálvandi er eisini ein jólakalendari her á Nudlum.

Hvønn dag fram til jóla deili eg okkurt gott við tykkum. Tað kann vera ein góður sangur, ein góð mynd, ein yrking, eitt viðmæli, ein leinkja,  eitt filmklipp, ein søga, ein gáta ella okkurt heilt annað.

Seinastu 17 árini ella so, havi eg havt pakkakalendarar til synir mínar, líltar gávur, summar jólaligar, aðrar ikki so jólaligar. Soleiðis verður eisini her á Nudlum.

Vónandi tíma tit at vitja aftur, um ikki hvønn dag, so næstan hvønn dag, eg kann enntá lova, at summi klipp ella sangir vera somikið góð, at tit saktans kunnu vitja fleiri ferðir hvønn dag.

Tykkum ynskist ein góður jólamánaði.

Jólakalendarin 8. desember – Dagsins gáva til tín

Hetta kundi verið ordiliga ringt, og er eisini gjørt áður við gyseligum resultatum, men hendan tungmálms jólaútgávan er faktisk fín, kanska tí hon er á tremur við feitum tónleikarum og sangarum. Well, upplivið tað sjálvi! Eg leggi hana út sum ein Spotify playlista. Her eru Metal Xmas, við m.ø. Alice Cooper, Dio, Lemmy, Doro, Joe Lynn Turner, Geoff Tate, Steve Lukather, Tony Iommi, Dave Grohl, Vinnie Appice, Billy Sheehan og Marco Mendoza.

Góðu fittu Nudlalesarar

Nú í jólamánaðinum er ein jólakalendari á hvørjum horni. Mær so líkt, so vil eg ikki skilja meg burturúr, so sjálvandi er eisini ein jólakalendari her á Nudlum.

Hvønn dag fram til jóla deili eg okkurt gott við tykkum. Tað kann vera ein góður sangur, ein góð mynd, ein yrking, eitt viðmæli, ein leinkja,  eitt filmklipp, ein søga, ein gáta ella okkurt heilt annað.

Seinastu 17 árini ella so, havi eg havt pakkakalendarar til synir mínar, líltar gávur, summar jólaligar, aðrar ikki so jólaligar. Soleiðis verður eisini her á Nudlum.

Vónandi tíma tit at vitja aftur, um ikki hvønn dag, so næstan hvønn dag, eg kann enntá lova, at summi klipp ella sangir vera somikið góð, at tit saktans kunnu vitja fleiri ferðir hvønn dag.
Tykkum ynskist ein góður jólamánaði.

 

Jólanissi

Tungmálmur – tá vit rokkaðu 92 og 93

Á vári 1992 og 1993 vóru Tungmálmskonsertir í Havn við nøkrum av bestu tungmálmsnøvnunum tá.

 

Fyrst í nítiárunum var ein spírandi tungmálmspallur í Føroyum. Chase vóru nokk størsta  navnið, ið bert spældi harðan rokk, men stutt eftir hetta komu fleiri bólkar, ið vóru í harðara endanum. Bólkar sum Panic, Utopia, Bad Habbit, Spector, Arrival, Revival, Superior, Saxony, Oblivion og MC-Hár vóru allir bólkar, ið avbjóðaðu bygdasligheitina og danskpoppin, ið hevði verið útbreidd í serliga føroyskum útvarpi øll 80 árini. Men eisini á konsertpallunum, har bólkar neyvan framførdu uttan minst eitt lag hjá TOTO var á spæliskránni.

 

Í 1992 vóru vit fleiri tónleikarar, ið hildu, at tungmálmsbólkarnir vóru ov illa umboðaðir á konsertum. Tí tóku vit stig til hasa konsertina. Allir bólkarnir skuldu standa sum fyriskiparar, og so fingu vit Terja og Føstufressar at spæla eisini, bara fyri at hava eitt trekkplástur.So stórt var álitið á okkara konsept, kann man kanska siga. 🙂

 

Avtalan við Tejra og teir var, at teir fingu helvtina av yvirskotinum. Restina skuldu tungmálmsbólkarnir deila, eisini lovaðu Føstufressar at spæla harðari rokk, enn teir vanliga spældu.

Fyrsta konsertin var í Badmintonhøllini og riggaði væl, á tann hátt at nógv fólk var, at framførslurnar vóru góðar og lagið millum áskoðararnar var gott. Men konsertin bar seg ikki, millum annað hvurvu pengar úr bilettkassanum, tá onkur fór at berjast í gongini og koppaði borðið hjá bilettsøluni.  Hetta merkti so eingin fekk nakað fyri framførslurnar. Allir bólkarnir endaðu við at skula gjalda nakrar hundra krónir, hetta var ikki nøkur stór upphædd, og allir bólkarnir uttan ein rindaðu gleðiliga.

Annars var tað feitt at fyriskipa, eg og Torkil Olsen vóru primus motor og gjørdu tað mesta av fyriskipanararbeiðinum, men so høvdu vit fundir, har allir bólkarnir luttóku, og fingu ymiskar uppgávur. Plakatin varð hondtekna av Mark Jiminez, sum var gittarleikari í MC-Hár tá. Hon sá totalt metal út. Høgni Andreassen sponsoreraði trykkið av henni, sum Einars Prent tók sær av.

 

Konsertin bar seg sum sagt ikki, men vit vóru nógv sum fegnaðust um hana, og tá eg og Jón Gaaseedal sáli komu inn í FUT nevndina um sama mundið, endaði tað við, at FUT yvirtók verkætlanina, og skipaði fyri Tungmálmi 93. Hendan konsert varð hildin í Ítróttarhøllini á Hálsi, og gav eitt rættiliga fitt undirskot. Tá eg seinni sama ár flutti av landinum, og konsertirnar ikki høvdu borið seg fíggjarliga, valdi FUT at lata konseptið doyggja. Niðanfyri síggjast myndir frá báðum Tungmálmur konsertunum.

 

Luttakandi bólkar á Tungmálmi 92

Spector
Superior
Wolfgang
MC-Hár
Utopia
Panic
Terji og Føstufressar

 

 

Luttakandi bólkar á Tungmálmi 93

Lisa sær Dupult
Oblivion
MC-Hár
Betrayer
Saxony
Panic
Wolfgang
Revival

 

Illimaður býr í Havn

Ella kanska skuldi eg heldur sagt, illimenn búgva í Havn. Havnarbólkurin Synarchy spældi eina øgiliga ónda konsert í FLAGS-tjaldinum, her beint aftan á miðnátt, og her er ónt meint so jaligt sum tilber.

Tónleikurin hjá Synarchy er dómamálmur, ivaleyst tann illasti og óndasti tungmálmurin sum er. Hetta er ein tónleikagrein, ið eg ikki eri tann mest drivni serfrøðingurin í, men eg dugi at hoyra tá tað er gott, og Synarchy var gott.

Skal tó viðmerkjast at dómamálmur ikki er heilt nøktandi lýsing av Synarchy, sum eisini flirtrar við øðrum málmsgreinum, so sum deyðsmálm og ferðmálm.

Sum ummælari havi eg seinastu árini hoyrt flestu virknu føroysku bólkarnar upp til nógvar ferðir, men júst Synarchy havi eg bert hoyrt einaferð áður, tað var á einari ólavsøkukonsert í kommunuskúlagarðinum í Havn fyri eini fimm ella seks árum síðan. Lat tað verða sagt beinanvegin, at bólkurin er mentur ótrúliga nógv.

Frá at vera eitt sindur fesjuttir og inneftirvendir eru teir nú ein maskina, ið buldrar og rungar ógvisliga. Sjálvt tjaldið, ið hevur tað við at fáa bassin at runga spældi við. Tað riggaði bara.

Bassleikarin og teir báðir gittarleikararnir sóu út sum ein melduródn, tá teir stóðu har og sveiggjaðu hárið runt, meðan teir gandaðu ein ógvisligan vegg av ljóði fram – frálíkir tónleikarar allir sum ein. Sangarin er eisini vorðin ein ordiliga góður málmsangari. Serliga væl riggaði í nýggja lagnum “Sært tú meg”, har hann syngur á føroyskum.

Skal fingur setast á nakað, so er tað ljómborðini í fyrstu løgunum. Dómamálmur hevur ofta ljómborð, og so er eisini við Synarchy, í nógvum løgum riggaði hetta væl, og serliga í seinasta lagnum Mirror Miles riggaðu ljómborðini fullkomiliga saman við heildini og skaptu eina pompøsa, vakra og larmandi eind.

Í nøkrum av fyrstu løgunum riggaði verri. Einki var galið spælinum, men valið av ljóðum var eftir mínari metan dekan ov alternativt til hesa tónleikagreinina, ið krevur meira pompøs ljóð.

Hesin tónleikurin hevur ikki serliga breiðan málbólk, og tí var tað heldur ikki nógv fólk í teltinum, nøkur fá hundra, tá mest var. Men tey sum blivu verandi vóru ein blandaður skari: fyrst og fremst langhærdir dreingir í svørtum t-troyggjum og langhærdir og langskeggjuttur menn í leðurjakkum og so øll møgulig tilvildarlig fólk í øllum aldrum og útsjóndum. Men gomul sum ung blivu rørd av tónleikinum, og tað er tá, at tónleikur veruliga livur upp til sítt endamál.

Tað er deiligt at síggja, at Summarfestivalurin eisini letur tílík smøl nøvn spæla, serliga tá tey hava eina sovorðna dygd, sum Synarchy, tí júst hetta gevur fólki, ið vanliga ikki hoyrir tílíkan tónleik, upplivingar, ið tey neyvan vilja vera fyri uttan.

Fann gimsteinar í Føroyum

Fyrstu úrslitini av Atlantic Music Event síggjast longu, Hacate Entertainment Group er longu farin undir at royna at selja føroyskan tónleik til útlendskar marknaðir. Longu nú er tónleikur hjá Budam, Sic, 200 og Marius sendur til USA og Grikkaland.

 

Sarah-Chanderia stjóri í Hacate Entertainment Group var hevði ikki ivast í, at vitja aftur um høvið býðst.

Ein av teimum útlendsku gestunum, ið fekk mest burtur úr Atlantic Music Event, var Sarah-Chanderia, stjóri í Hacate Entertainment Group. Sarah arbeiðir við tónleika publishing og hevur gjørt tað til sína serfrøði at seta bólkar og marknaðir saman. Hon selur tónleik til sjónvarp, filmar, lýsingar, plátufeløg og mong onnur.

 

Budam til grikkar

Tá vit fingu orð á hana á høvuðsskrivstovu síni í Oslo týsdagin seinnapart, vóru hon og starvsfólk hennara í ferð við at gera ein føroyskan tónleikapakka, har tey vísa samstarvsfeløgum sínum í Grikkalandi og Los Angeles, nakað av tí besta, ið Sarah hevur upplivað á ferðini í Føroyum.

– Ja, man kann siga, at eg longu havi notið gott av túrinum til Føroyar, og at føroyski tónleikurin nýtir gott av míni vitjan, sigur Sarah.

–  Eg hoyrdi nógvan góðan tónleik á ferðini í Føroyum, og pakkin, ið eg nú geri tilreiðar, fevnir um Budam, og ja, sjálvandi Sic, men eisini 200 og Marius.

Á konsertini fríggjakvøldið var Sarah bergtikin av Sic, sum hon metti vera ein bólk við stórari framtíð. Hon prátaði tá um at royna at fáa bólkin við á tungmálmsfestivalar eitt nú í Noregi. Serliga røddina hjá Mikkjal og løgini dámdi henni væl. Hon helt, at hetta var ein bólkur, ið kundi verið væl egnaður til týska marknaðin, ið sum kunnugt er størsti marknaður í Evropa.

 

Kann mennast

Sarah var sum heild væl nøgd við vitjanina í Føroyum.

– Eg haldi Atlantic Music Event vera eitt frálíkt høvi fyri ídnaðin at uppliva føroyskan tónleik. Men eisini eitt frálíkt høvi, hjá føroyskum tónleikarum, at vísa seg fram fyri ídnaðinum í góðum karmum, sigur Sarah, ið tó heldur, at møguleikar eru fyri menna tiltakið uppaftur meira. Sarah var ein av pallborðsluttakarunum á Hitt & Hoyr tiltakinum á Hotel Føroyum seinasta fríggjadag. Tá rósti hon teimum tónleikarunum, ið vóru til staðar, fyri at førleikamenna seg við luttøku á tílíkum tiltøkum og tað er júst á hesum øki, at Sarah kundi hugsa sær at Atlantic Music Event varð ment.

– Eg haldi, at har kundi verið meira frálæra og skeiðsvirksemi, ið kundi verið til gagns fyri ídnaðin og fyri listafólkini. Hesi kundu fingið nøkur amboð og nakrar háttar at virka eftir. Eg havi bjóðað fyriskiparunum, at eg kundi hjálpa til við tílíkum virksemi í sambandi við eitt møguligt  komandi Atlantic Music Event.

 

Goymdir gimsteinar

Sarah sigur, at hon ikki ivast eina løtu í, at hetta er eitt tiltak, ið er áhugavert at vitja aftur.:

– Til hava nógvar goymdar gimsteinar, ið bíða eftir at verða funnir.

Umframt tey nøvnini, ið vit longu hava nevnt. Fann Sarah eisini onnur áhugaverd nøvn, ið hon fegin vildi arbeitt við. Eivør er eitt teirra.

– Eg hevði ikki møguleika fyri at práta við Eivør ella hennara umboðsfólk, men hon var heilt víst áhugaverd, sigur Sarah, ið eisini dámdi Angu og íslendsku Ampop væl

– Angu var fantastiskur, góð rødd og vøkur løg. Eisini íslendski bólkurin Ampop var fenomenalur. Tað  var eisini stuttligt at hoyra ein av bólkunum, sum mítt felag umboðar Grand Island framføra. Eitt av starvsfólkunum hjá mær hevur funnið bólkin, og gjørt avtaluna við hann men hetta var fyrstu ferð eg hoyrdi bólkin.

 

Ein serlig løta

Virkishúsið í Klaksvík og G!Music høvdu leygardagin skipað fyri útferð fyri útlendsku gestunum. Á ferðini var høvi at vitja Gøtusandi, Virkishúsið í Klaksvík og í Norðragøtu. Hetta var ein útferð, ið Sarah var sera glað um. Hon vísir á, at serliga áhugavert hevði tað verið, at uppliva Kára Sverrisson í Gøtu kirkju. Í gomlu og hugnaligu kirkjuni framførdi og greiddi Kári frá um føroyska tónleikasøgu, alt frá Kingo til skjaldur, vísur og kvæði vórðu framførd. Umframt at upptøkur av Kingo sangi vórðu spældar.

Sarah helt løtuna í Gøtu kirkju vera heilt serliga.

– Tað var øgiliga áhugavert, at uppliva gamla tónleikin frá 17. øld, og fáa eitt sindur innlit í tykkara tónleikasøgu, tað var ein heilt serlig løta, greiður Sarah frá.

 

Sigrið til Suður Korea?

Áðrenn vitjanina í Føroyum luttók Sarah í dómarabólkinum, ið valdi vinnaralagið í sangskrivarakappini hjá AME. Í hesum sambandi fekk hon høvið at hoyra fleiri áhugaverdar bólkar. Millum annað helt hon nógv av lagnum hjá Rannvá Jacobsen og Angu Motzfeldt.

– Hatta lagið er minst líka gott sum nakað, sum Norah Jones nakrantíð hevur gjørt, sigur Sarah um lagið Drain Me, ið Rannvá og Angu skaptu saman á sangskrivaraverkstaði í fjør.

– Eg valdi lagið hjá Eivør, Grát ei, sum vinnaralag. Men har vóru nógv onnur áhugaverd løg. T.d. lagið hjá Sigrið Rasmussen. Hatta er eitt ordiliga gott lag, sum eg t.d. kundi hugsað mær at fingið sent út á suður koreanska marknaðinum. Suður koreanski marknaðurin er ein trupul marknaður fyri R’n’B, men eg haldi at júst hatta lagið, Socalled Paradice kundi gjørt seg galdandi har, sigur Sarah.

Tá tú tosar um tónleik við Saruh, gerst skjótt greitt, at hon alla tíðina hugsar í marknaðum, og til hvat júst hetta lagið er best egnað. Men hetta er eisini tað, ið er hennara serfrøði.

Hatesphere á G!

Danski treskimálmsbólkurin Hatesphere  spælir á ársins G!Festivali, hetta boðar frá einum sera aggresivum ískoyti til ársins festival.

 

Hatespehere hevur fleiri ferðir vunnið heiðurslønina fyri bestu útgávu á Danish Metal Awards, umframt fleiri aðrar heiðurslønir, so sum besti konsertbólkur. Í næstum kemur 5. fløgan hjá bólkinum, og í hesum sambandi er bólkurin á longri konsertferð, og sambært myspace síðuni hjá bólkinum gongur henda konsertferð til Føroyar.

Hatesphere hevur síðan bólkurin varð stovnaður í 2001, arbeitt hart á konsertferðum kring heimin. Hesi árini hevur bólkurin ferðast sum  upphitingarbólkur fyri nógvar gamlar málmsrisar so sum Testament, Exodus, Crowbar, Kreator og Morbid Angel.

Við Hatesphere er talan um veruliga harðan tungmálmstónleik, ið verður serveraður við buldur og brak. Vit fingu ikki fatur á G! fyrireikarunum í morgun, og tí hevur festivalurin enn ikki váttað navnið.

Vitjað Hatesphere á myspace.com/hatesphere

Vakur larmur

Síðan Sic herfyri gav fløguna Pandemonium út, hevur bólkurin veruliga havt undanvind. Í føroyskum miðlum hevur fløgan fingið avbera góð ummælir og  eisini uttanfyri klettarnar hevur áhugin fyri Sic verið stórum. Avstralska alnetútvarpsrásin Dark Cloud Radio hevur spælt Sic, janvan eins og fólkin handan útvarpsstøðina hava valt Sic til bólkin henda mánaðin á sínum tónleikapromotion felag Dark Kloud Promotions- Dark Kloud Promotions lýsir fløguna hjá SIC soleiðis:

“Í september 2006 fór Sic inn í sjúka og avskeplaða heimin hjá tónleikaframleiðaranum Tommy Hansen í Jailhouse Studios í Danmark. Teir 15 dagarnar, ið Sic brúktu til upptøkurnar av teimum 13 løgunum á fløguni, vóru ein ferð fyri lívið. Saman við Tommy góvu teir alt og meira enn tað og skaptu eitt meistaraverk – ein varða í tungmálmssøguni. Við útgávuni av Pandemoninum!, hevur SIC skapt eina nýggja byrjan, eina nýggja era.”

Men tað er ikki bert í Føroyum og Avstralia, at Sic fær góða móttøku. Eisini í Peru í Suður Amerika er áhugi fyri Sic. Spanskmælta alnetstíðaritið og útvarpsstøðin Rockum, ið virkar úr Peru og hevur tungmálmstónleikafjepparar sum málbólk, ummælir á heimasíðu síni fløguna Pandemonium. Hon fær 8,8 av 10 møguligum í karakter.

Rockum samanber útgávuna við bólkar sum Sevendust (í teirra bestu árum), Machine Head, Slipknot, Glassjaw og tónleikin hjá Max Cavalera, í døgunum har hann gjørdi Roots við Sepultura og tey fyrstu árini í Soulfly. Henda síðsta samanbering er ótrúliga sterk, at fáa í Suður Amerika av tí, at brasilumaðurin Max Cavalera uttan iva er størsta stjørnan og mest virdi listamaður í hesin heimspartur hevur fostra innan rokktónleik.

Rockum fer so langt sum at siga: “Mikkjal fangar og dagførur ein stíl, ið er á støði við sangararnar í hesum bólkum.”

Sic hevur fimm ár á baki, men tað var ikki fyrr enn núverandi manning tók við, at Sic veruliga fór at gera um seg. Við Pandemonium hevur Sic skrivað seg inn í føroyska tónleikasøgu. Útgávan er framúrskarandi og brýtur uppúr nýggjum innan føroyskan tónleik.

 

Nýggjárskonsertin 2006 – Lítil áhugi fyri tónleikinum

Rættiliga fitta av fólki var komið saman í Ítróttarhøllini á Hálsi, tá Kyndil skipaði fyri árligu Nýggjárskonsertini. Tónleikurin var góður, men áhugin fyri honum var lítil.

Sic, The Story Ends, 200 og The Dreams her var talan um 4 av mest spennandi nøvnunum á føroyska tónleikapallinum, men ikki fyri áskoðarafjøldina, ið nærum einans taldi ung fólk, sera ung fólk. Onkur hendinga áskoðari mundi vera yvir 18 ár, men hesir kundu teljast á einari hond. Tað var eingin ivi um, at høvuðsendamálið hjá teimum flestu var at blíva full, sera full sera skjótt og hetta eydnaðist til fulnar.

Longu áðrenn fyrsti bólkurin var farin av pallinum vóru fyrstu fólkini avdottin, eitt par var í ferð við at fáa sær eitt lítið upp ímóti einum veggi, og fyrstu buldrini av fýrverkið høvdu ljóðað í høllini.

Bólkarnir framførdu allir sera væl, men tað var fyrst og fremst plátuvendarin DJ Switch, ið fylti gólvið. Fýrverkið merkti sum vant konsertina, men talan var bert um ein ótanga, hesin var lukkutíð ikki av teimum gløggastu. Hann sat aftan fyri ein stólpa uppi móti vegginum og kastaði fýrverk niður á sama stað á hallargólvinum, tí var lætt hjá vaktarfólkinum at finna hann. Rættiliga harðliga varð hann drigin út og smitaður fyri dyr.

 

Sic spældi útum pallkantin
Frálíka framførslan hjá Sic var í heimsflokki og savnaði ein tættan lítlan skara av trúføstum Sic-høvdum framman fyri pallin. Hesi hugnaðu sær væl, men millum størsta partin av áskoðarunum var eingin áhugi, enntá var tað onkur, ið vísti sína ónøgd við tunga og harða rokkin, við at venda tummilin niðureftir og rópa ókvæmisorð eftir teimum. Hetta tók tó einki frá framførsluni. Oddamaðurin Mikkjal G. Hansen var sum altíð ein orkubumba og hansara inniligheit er nærum ófatilig. Tó kundi man væl livað við tí, um hann valdi at tiga millum løgini, tí hansara viðmerkingar eru satt at siga flatar. Men meðan tónleikurin buldraði fyltu rødd og persónligheit pallin heilt út og komu langt út um pallkantin. Tað gjørdi restin Sic eisini, bólkurin gav seg 200% og veggurin av ljóði rakti teg hart í andlitið. Har var eingin møguleiki fyri at vera líkaglaður, antin dámdi tú tað ella ikki.

Ljóðið var sum heild gott, tó kundi tað vera eitt sindur ringt á at skyna ymisku ljóðførini, og ljóðmyndin var eitt sindur runut í støðum. Men hetta er ofta vandin við hesum slagi av tónleiki. Serliga trupult er at fáa gott ljóð í eini høll sum hesi, har ljóðið slær aftur. Eisini vóru trupulleikar við ljóðinum í tí eina gittaranum og hetta kendist eitt sindur forstýrandið.

Tað var tó lekkurt at uppliva, at Kyndil hevði brúkt pening upp á ljós og ljóð. Tí hesin parturin var veruliga góður í ár. Ljósmaðurin skapti alt kvøldið vakrar pallmyndir og hetta gav framførslunum ein professionellan dám.

Orsaka at vit eru til
The Story Ends var næsti bólkur á pallin, og nú vóru uppaftur fleiri fólk inni í høllini. Eg havi tað eitt sindur trupult við The Story Ends. Havi ummælt bólkin rættiliga ofta, og niðurstøðan er altíð tann sama, at hetta er ein lovandi bólkur. Hetta, at The Story Ends er ein lovandi bólkur, kann ikki setast spurnartekin við. Teir eiga nøkur sera fangandi løg, men bólkurin útstrálaði eina sera ósjarmerandi blanding av tveimum so ólíkum kenslum sum líkasælu og fjáltri. Limirnir í bólkinum eru ungir, og hava eina spennandi framtíð frammanfyri sær. Tað er ivaleyst tí, at bólkurin somikið skjótt er vorðin eitt so stórt navn, at man krevur dekan ov nógv av so óroyndum monnum. Sangarin er ein vakur ungur maður við góðari rødd, hann hevur eina natúrliga fangandi útstráling, men virkaði sera ótryggur millum sangirnar, og hansara tóma “Takk fyri!” millum hvørt lag, ljóðaði meira sum orsaka vit eru til, enn nakað annað. Alt bleiv eitt sindur innanhýsis kent. Limirnir stóðu og smáprátaðu millum løgini og sóu veruliga ikki út til at hugna sær. Hetta var bara eitt sindur for ótjekka. Tað slagið av rokki, sum The Story Ends spælir verður vanliga spældur við nógvum sjálvsáliti, men hetta sjálvsálit hevði The Story Ends ikki. Hetta gjørdi, at bólkurin als ikki megnaði at koma útum pallkantin. Áskoðararnir mistu skjótt áhugan, og hetta hjálpti ikki upp á sjálvsálitið. Teirra fjepparaskarði var uppaftur minnið enn tann hjá Sic, so fjøldin var rættiliga spjødd framman fyri pallin. Tó so, nøkur av kendaru løgunum hjá bólkinum fingu fólk út á dansigólvið. Bólkurin spældi væl, ljóðið var uppaftur betur enn hjá Sic, ljósið sá gott út og løgini vóru góð, men yvirskotið manglaði.

Musclemanblað fekk lív í
200 savnaði eitt sindur fleiri framman fyri pallin enn bólkarnir, ið høvdu spælt frammanundan. Serliga var gott lív í tá hittið Musclemanblað og onnur kend løg vóru spæld. Í Musclemanblað var teksturin eitt sindur broyttur, soleiðis at hann passaði betur til aktuella málið um 266b. Kjakið um 266b fekk sum heild stórt pláss í framførsluni. Lagið MF666 um atkvøðurnar hjá Miðflokkinum við síðsta val, hevði broytt navn og æt nú Miðflokkurin 266b, kjakið um rættindi teirra samkyndu fyllur nógv á aktuellu fløguni hjá bólkinum og løg sum Mogghøvd og Talibanar viðgjørdu hetta mál.

200 stillaði upp í eini beinari røð, soleiðis at trummusettið stóð fremst á pallinum mitt fyri. So stóðu Niels Arge Galán við gittara sínum á høgru lið trummuleikarans og Mikael Blak á vinstru lið við bassinum. Hetta gav myndina av einum bólki, har allir limirnir vera settir líkað, men samstundis tekur hetta eitt sindur frá Niels Arge Galán, ið fyrr hevur verið sterki og einasti oddamaðurin í bólkinum.

Niels hevði sum vanligt fleiri heilt sterkar útsagnir, millum annað í presentatiónini av lagnum Mentanarimperialisma:

– Føroyar eru danskar sum inn í helviti! Gjøgnumsúrgaðar av mentanarimperialismu: Fleskasteik við reyðkál, lurta eftir fucking Shu-Bi-Dua og eta hakkibúff!

Hæddarpunktini hjá 200 vóru Musclemanblað, Tunnilsvisión, Graceland og Drotningavitjan. Meðan Sig ikki nei Kaj fekk fólkið at syngja við.

The Dreams spældu til dans
Tað skerst ikki burtur, at tað var ikki fyrr enn hittshowið hjá The Dreams fór í gongd, at ordiliga gott lív kom í fjøldina. Við einans einum heimagjørdum lagi, tyktist konsertin hjá The Dreams at raka áhoyraran betur enn nakar av hinum bólkunum gjørdi. Vanligu tulkingarnar av føroyskum klassikarum vóru kryddaðar við tulkingum útlendskum klassikarum sum I Believe I Can Fly hjá R. Kelly, Summer Of 69 hjá Bryan Adams, Shape Of My Heart hjá Backstreet Boys, Cotton Fields hjá Credence Clearwater Revival og tveimum løgum hjá Blink 182, All The Small Things og Girl At The Rock Show. Hesi bæði løg passaðu væl til skránna hjá The Dreams, tí Blink 182 má nokk metast at vera altjóða útgávan av føroysk bólkinum.

Einasta heimagjørda lagið hjá The Dreams á kvøldinum var Lumpaður frá tíðini, tá bólkurin æt Zink. Lagið er eitt slag av kultklassikara og sera fangandi. Tí passaði tað væl inn í heildina.

The Dreams spældu væl og nýggjasti limurin í bólkinum gittarleikarin Heini Gilstón Corfitz Andersen er eitt ótrúligt pluss fyri bólkin. Hann er ein orkubumba og riggar væl inn í heildina. Hansara stóra útstráling ger hann beinanvegin til ein miðdepil í framførsluni. Hann er vanur at vera oddamaður í Paradox, og í The Dreams er eingin greiður oddamaður frammanundan, Swardi og Fist eru vanliga báðir í fokus og nú eru teir tríggir.

Fólk tyktist væl við meðan The Dreams spældi. Bæði útlendsku løgini og løg sum Sjeikurin, Sirkus Tinganes, Forelskaður Sjónleikari, Til allar vinir, Sasa Sa, Sa og Nummar fingu veruligt lív í. Men sum ummælari stóð eg meira við eini kenslu av, at vera í dans enn at vera til konsert. Hetta er ikki meint sum ein kritikkur, men bara ein staðfesting av, at fyrireikararnir av Nýggjárskonsertini áttu at endurhugsað konseptið, og heldur skipa fyri einum tiltakið, ið er meira av tí slagnum, sum The Dreams umboðaði. Tónleikur at dansa og syngja við til, tónleikur at detta av til og tónleikur til at fáa sær eitt nýggjársfríggj til, tí Nýggjárskonsertin er eitt ball fyri tey yngstu.

Fleiri myndir her